ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΔΗΜΟΥ ΛΑΡΙΣΑΣ: ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΑ ΔΗΜ. ΣΥΜΒ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΓΕΩΡΓΑΚΗ.

 

ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ

Την Κυριακή που μας πέρασε (6 Μαρ.) καταφέραμε να συνεστιαστούμε οι Βορειοελλαδίτες και να κόψουμε και την πίτα για το 2023.
Την όλη οργάνωση ανέλαβε ο Ανδρέας Μελεζιάδης (παλιά καραβάνα!) και την έφερε σε πέρας με απόλυτη επιτυχία.
Ελάχιστοι, εκ των παρευρεθέντων και μη, γνωρίζουν τον χρόνο και τον κόπο που κατέβαλε και τις διαδικασίες που ακολούθησε για να ολοκληρώσει την συνεστίασή μας.
Έτσι επιγραφικά:
-    Έκαμε την αίτηση στην ΛΑΦΘ.
-    Ήρθε σε επαφή με έναν – έναν που δήλωσε συμμετοχή, για να πάρει έγκαιρα τις επιθυμίες του για το μενού.
-    Ενημέρωσε την ΛΑΦΘ για να εξασφαλίσει τα αναγκαιούντα για την προετοιμασία και την παράθεση του γεύματος.
-    Έφερε την πίτα για την κοπή.
-    Ετοίμασε το δώρο του τυχερού της χρονιάς και παρέδωσε στον τυχερό και το δώρο που προσέφερε ο Γιώργος Φωτόπουλος.
-    Τακτοποίησε όλα τα οικονομικά της συνεστίασης (δικαιώματα ΛΑΦΘ, αγορά πίτας, κ.τ.π.)
-    Αντιμετώπισε κάποιες «ανησυχίες» για το «πού θα καθίσουμε εμείς;» και δεν ετοίμασε για κανέναν θέση στο τραπέζι, χαλιά ή επιδαψιλεύσεις.

Περίμενα κάποια στιγμή, πριν αναχωρήσουμε, κάποιος να ευχαριστήσει τον Ανδρέα για τον κόπο του που μας άφησε με τις καλύτερες των εντυπώσεων,  αλλά δεν έγινε, ίσως και γιατί η συνεστίαση δεν ακολούθησε κανένα «πρωτόκολλο».
Καπνίζαμε στη βεράντα με τον Ανδρέα όταν τον «έκραξε» η συμβία του Χριστίνα!

Προσωπικά, έστω και καθυστερημένα, εκφράζω ένα μεγάλο ευχαριστώ στο φιλαράκι μου και του εύχομαι να είναι γερός και δυνατός και να μας χαρίζει όμορφες στιγμές, τουλάχιστον σε όσους μπορούμε να κοιταζόμαστε στα μάτια, ως ίσοι μεταξύ ίσων.

8 Μαρ. 2023
Κώστας Παπανικολάου

Ευχαριστήρια Επιστολή

 

ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΧΡΥΣΟΥΛΑΣ ΚΟΥΚΟΥΦΙΚΗ

ΠΡΟΣ ΤΟ 424 ΓΣΝΕ

    Την 14η Σεπ. 2014 εισήχθη στο 424 ΓΣΝΕ ο σύζυγός μου πάσχων από βαριά και ανίατη ασθένεια, σε οξεία φάση.

    Νοσηλεύτηκε επί 45 ημέρες και μετά από ραγδαία επιδείνωση της κατάστασής του κατέληξε την 31η Οκτ.

    Κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του είχα την ευκαιρία να διαπιστώσω το μέγεθος της προσπάθειας που κατέβαλε το Ιατρικό Προσωπικό σε μια σωστική προσπάθεια καταδικασμένη από την αρχή. Παρόλο που το γνώριζαν πολύ καλύτερα από μένα, δεν παραιτήθηκαν του αγώνα, ούτε για μία στιγμή.

    Το Νοσηλευτικό Προσωπικό του Νοσοκομείου, νύχτα και μέρα, προσέφεραν απλόχερα και ακούραστα την φροντίδα τους.

    Στην τελευταία του μάχη ο πολυαγαπημένος μου δεν ήταν μόνος του. Στάθηκαν δίπλα του και πολέμησαν μέχρι την τελευταία στιγμή, παρά το μάταιο του αγώνα, εξαίρετοι επιστήμονες και άνθρωποι. Πεισματικά θα έλεγα, . . . κόντρα στο Θάνατο.

    Τιμώ τον αγώνα τους και εκφράζω την ευγνωμοσύνη μου αλλά και τις ευχές μου, να τους έχει ο Θεός καλά και να τους δίνει τη δύναμη να αγωνίζονται όπως πολύ καλά το γνωρίζουν.

    Μετά τιμής,

Χρυσάνθη χήρα Κωνσταντίνου Κουκουφίκη

ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΣΥΜΜΑΘΗΤΕΣ

    Από τον γάμο μου και μέχρι σήμερα έζησα αναρίθμητες φορές τις εκδηλώσεις της αγάπης και εκτίμησης των συναδέλφων του συζύγου μου προς το πρόσωπό του – ιδιαίτερα των συμμαθητών του.

    Και αυτό συνεχίστηκε και μετά την αποστρατεία του, εντάθηκε με την εκδήλωση της ασθένειάς του και κορυφώθηκε τις τελευταίες 45 ημέρες με την νοσηλεία του στο 424 ΓΣΝΕ και το πέρασμά του στην άλλη ζωή.

    Σεβόμενη την σεμνότητα και την ταπεινοφροσύνη όλων αυτών που του παραστάθηκαν και συμπαραστάθηκαν στην οικογένειά του, δεν μπορώ να τους αναφέρω. Θέλω όμως να τους ευχαριστήσω, όλους ανεξαιρέτως, από τα βάθη της καρδιάς μου για την αγάπη, την φροντίδα και την στήριξη που απλόχερα και ανυπόκριτα μας χάρισαν.

    Είναι το βάλσαμό μας για τον απόντα πια αγαπημένο μας σύζυγο και πατέρα.

    Είναι οι πρεσβείες των Αγίων και της Παναχράντου στον Πανάγαθο για καλόν Παράδεισο.

    Είναι το θάρρος και το κουράγιο μας να συνεχίσουμε τη ζωή μας.

    Σας ευχαριστώ όλους και εύχομαι ο Παντοδύναμος να σας χαρίζει υγεία και μακροημέρευση.

Χρυσάνθη χήρα Κωνσταντίνου Κουκουφίκη

ΑΝΤΙ ΕΠΑΙΝΟΥ

Αισθάνομαι την ανάγκη, διερμηνεύοντας και τα συναισθήματα της οικογένειας ,των φίλων, συγγενών, συμπολεμιστών και συναδέλφων του εκλιπόντος την 3η Φεβ.2008 Ταξιάρχου(ε.α)Γιανναρά Γεωργίου που για εμένα ήταν ο αγαπημένος Πατέρας της γυναίκας μου και δικός μου Πατέρας ,να ευχαριστήσω δημόσια τον Διοικητή του Δ! Σώματος Στρατού και αγαπητό φίλο Αντιστράτηγο Πέτρο Τσαλικίδη για την πρωτοβουλία που έλαβε και τις εντολές που έδωσε ώστε το Σώμα Στρατού να απονείμει πλήρεις τιμές στον εκλιπόντα ανώτατο Αξκό και πολεμιστή επί τριετία (1947-1950) παραβλέποντας και παρακάμπτοντας τις μίζερες προβλέψεις περί αποδόσεων τιμών της σχετικής υφιστάμενης παγίας διαταγής και να παραστεί και ο ίδιος στην Εξόδιο Ακολουθία. Τέτοιες ενέργειες και πρωτοβουλίες δείχνουν πράγματι το μεγαλείο ψυχής και τα αισθήματα ανθρωπιάς που διαθέτει ο Αντιστράτηγος Τσαλικίδης και ταυτόχρονα κάνει όλους εμάς ,που αναλώσαμε τη ζωή μας στο Στρατό αλλά και τον υπόλοιπο κόσμο ,να αισθάνεται υπερήφανος που τέτοια άξια στελέχη κοσμούν την Ιεραρχία του Στρατού και που με την καθημερινή τους πρακτική δυναμώνουν τα αισθήματα φιλίας ,εμπιστοσύνης και αγάπης Λαού-Στρατού στοιχεία τόσο απαραίτητα για την ασφάλεια ,την πρόοδο και προκοπή της χώρας. Από την άλλη μεριά, αισθάνομαι την ίδια ανάγκη να ευχαριστήσω τον σημερινό Αρχηγό Στρατού Αντιστράτηγο Βούλγαρη Δημήτριο που παρακάμπτοντας και αυτός τις ίδιες μίζερες προβλέψεις της πάγιας αυτής διαταγής έχει δώσει εντολή ,η οποία και υλοποιείται ,να αποστέλλεται στεφάνι εκ μέρους του Αρχηγού του ΓΕΣ προς τους εκλιπόντες συναδέλφους καθώς και προσωπική συλλυπητήρια επιστολή του ίδιου προς τους οικείους του μεταστάντος. Να λοιπόν που το μεγαλείο ψυχής του Αρχηγού ,που με αυτές τις ενέργειες τιμά τους συναδέλφους, γίνεται βάλσαμο και παρηγοριά προς τους οικείους αλλά ταυτόχρονα και αίσθημα υπερηφάνειας που βλέπουν πως ο Στρατός ξέρει να θυμάται και να τιμά όχι μόνο αυτούς που έφυγαν αλλά και τις οικογένειές τους που τόσα υπέφεραν ακολουθώντας τον σύζυγο και πατέρα Αξιωματικό σε όλες τις δύσκολες μεταθέσεις συμπαραστεκόμενοι σε όλα τα δύσκολα της στρατιωτικής ζωής. Είναι λοιπόν καιρός να αναθεωρηθεί αυτή η περιβόητη μίζερη πάγια διαταγή που δεν προβλέπει όχι μόνο τιμητικά αποσπάσματα και στρατιωτικές μουσικές αλλά ούτε καν να καλυφθεί με τη Σημαία το φέρετρο του εκλιπόντος εάν αυτός δεν έτυχε να διοικήσει σχηματισμό. Δεν είναι ασφαλώς χρήσιμη η ανάσυρση μνημών αλλά είναι κάτι που έρχεται αυθόρμητα στο νού όλων ημών που αναλώσαμε τη ζωή μας στο Στρατό από τη μια μεριά να βλέπουμε διατυπωμένη έγγραφα την αδιαφορία της πολιτείας προς όλους εκείνους όπου στη ζωή τους έταξαν να φυλάνε Θερμοπύλες και από την άλλη, να αποδίδονται τιμές και να στήνονται αγάλματα σε αυτόκλητους στρατηγούς και καπετάνιους του λεγόμενου τώρα εμφυλίου που με τις πράξεις τους και τις ενέργειές τους δίχασαν τον κόσμο και καταδίκασαν την Ελλάδα να ζήσει για πάρα πολλά χρόνια στη μιζέρια ,τη φτώχεια το μίσος και τη δυστυχία. Μπράβο λοιπόν και συγχαρητήρια για άλλη μια φορά τόσο στον Αρχηγό του ΓΕΣ Αντιστράτηγο Βούλγαρη Δημήτριο όσο και στον άξιο και ικανό Διοικητή του ΔΣΣ Αντιστράτηγο Τσαλικίδη Πέτρο για τις πρωτοβουλίες που πήραν .

Ευχόμενος αυτές οι σκέψεις να αποτελέσουν και την αρχή της εδώ και τώρα αναθεώρησης της σχετικής πάγιας διαταγής περί απονομής τιμών, Ευχαριστώ για άλλη μία φορά μέσα από την καρδιά μου,

Στέλιος Καστραντάς