ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΝ ΜΥΘΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΝ ΜΥΘΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

ΞΕΝΑΓΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΤΑΞΕΩΣ 1973 ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΘΗΒΩΝ

    Η εκδρομή στην Θήβα περιελάμβανε και ξενάγηση στο νεότευκτο αρχαιολογικό μουσείο της πόλης. Τυχόν παράλειψη θα ήταν ύβρις και ικανή απο μόνη της να μας χαρακτηρίσει. Το Μουσείο είναι ένα πραγματικό κόσμημα και στεγάζει ένα μικρό μόνο μέρος απο τους ανεκτίμητους θησαυρούς της πόλης και της ευρύτερης περιοχής της Βοιωτίας. Είναι όμως και πάλι πολύ μικρό, για να κατορθώσει να ανταποκριθεί στα τόσα εκθέματα που διαθέτει η περιοχή αυτή η οποία κατοικείται απο την παλαιολιθική εποχή.

    Η ξενάγηση έγινε από τον αρχαιολόγο κ. Κουτσοδήμο. Διήρκεσε 1 ώρα και 30 λεπτά, αλλά ο χρόνος αυτός ήταν ελάχιστος και δεν μας επέτρεψε να ενημερωθούμε ικανοποιητικά και να θαυμάσουμε τα υπέροχα εκθέματα, που στεγάζει αυτό το μουσείο κόσμημα. Μας δόθηκε όμως η ευκαιρία, να ταξιδέψουμε στο χρόνο, στον μύθο και στην ιστορία της πόλης των Θηβών, αλλά και της ευρύτερης περιοχής της Βοιωτίας.

    Με τα φτερά της φαντασίας, πετάξαμε πίσω στο χρόνο και παρακολουθήσαμε:

    Τον Ζήθο και τον Αμφίωνα, τους γιούς του Διός και της Αντιόπης της κόρης του Νυκταίου, να θεμελιώνουν και να χτίζουν την πόλη. Ο Ζήθος να κουβαλάει τους ογκόλιθους και ο Αμφίων να παίζει τόσο γλυκειά μουσική με τον αυλό του, ώστε οι πέτρες να τοποθετούνται μόνες τους με την σειρά και έτσι να χτίζεται η πόλη.

    Τον Κάδμο να ιδρύει μία άρτια οργανωμένη πόλη, με την ακρόπολή της την Καδμεία να δεσπόζει μεγαλόπρεπη, με ένα πανίσχυρο οχυρωματικό τείχος να την προστατεύει και με επτά (7) διάσημες πύλες (Ηλεκτρίδες, Προιτίδες, Ωγύγιες, Ογκαϊδες, Ομολωϊδες, Υψιστες και Κρηνίδες), που της επέτρεπαν να επικοινωνεί με τον έξω κόσμο. Κατά τον πρώτο Θηβαϊκό πόλεμο, (εμφύλιος πόλεμος μεταξύ Ετεοκλή και Πολυνείκη), απέναντι απο κάθε πύλη, έλαβε θέση και ένας στρατηγός με τα στρατεύματά του.  Οι επτά στρατηγοί που επιτέθηκαν κατά της Θήβας αποτις ήσαν ο Αδραστος γιός του Ταλαού, ο Αμφιάραος του Οϊκλέους, Ιππομέδων του Αριστομάχου (αργείοι), ο Πολυνείκης του Οιδίποδος (Θηβαίος), ο Παρθενοπεύς του Μελανίωνος (Αρκάς), ο Τυδεύς του Οϊδέως (Αιτωλός) και ο Καπανεύς του Ιππονόου (δεν είναι γνωστή η προέλευσή του). Απο την υπόθεση αυτή εμπνεύσθηκε ο

Αισχύλος την τραγωδία «Επτά επί Θήβαις», που παρουσιάσθηκε στην Αθήνα το 467 π.Χ. Και με το έργο αυτό κέρδισε τον ποιητικό αγώνα που πραγματοποιήθηκε κατά το πρώτο έτος της 78ης Ολυμπιάδας. Νιώθαμε σαν να ήταν σήμερα ο γάμος του Κάδμου και της Αρμονίας, που κατέβηκαν όλοι οι θεοί του Ολύμπου και διασκέδασαν μαζί με τους θηντούς.

    Οι απόγονοι του Κάδμου, οι Λαβδακίδες, ενέπνευσαν με την κακή τους μοίρα, τους τραγικούς της αρχαιότητας, οι οποίοι συνέγραψαν καταπληκτικές τραγωδίες, μνημεία λόγου, που συνθέτουν τον λεγόμενο «Θηβαϊκό Κύκλο». Ο Οιδίποδας, γιός του Λαϊου και της Ιοκάστης, αποτελεί το πιό τραγικό πρόσωπο του Θηβαϊκού Κύκλου αλλά και τα παιδιά του (Ετεοκλής, Πολυνείκης, Αντιγόνη, Ισμήνη), τα ακολούθησε η κατάρα των Λαβδακιδών.

    Εδώ στην Θήβα, κοιμήθηκε ο Δίας στο σπίτι του Αμφιτρίωνα, κάνοντας τις τρείς νύχτες μία, (ο Δίας απέτρεψε την ανατολή του ήλιου για να παρατείνει την νύχτα της ηδονής του με την γυναίκα του Αμφιτρίωνα την Αλκμήνη, με την οποία γέννησε τον ημίθεο Ηρακλή).

    Εδώ γεννήθηκε ο θεός της χαράς και του κρασιού, ο Διόνυσος, ο γιός του Διός και της Σεμέλης.

    Εδώ γεννήθηκε  και έγραψε τις σελίδες δόξας, καθιστώντας την  Θήβα ηγεμονίδα πόλη, ο στρατηγός Επαμεινώνδας, ο εμπνευστής της λοξής φάλαγγας, καθώς και ο Πελοπίδας ο Διοικητής του Ιερού Λόχου.

    Εδώ γεννήθηκε, μεγάλωσε, εμπνεύσθηκε και έγραψε τα αριστουργήματά του, ο μεγάλος ποιητής Πίνδαρος.

    Εδώ κοντά ήταν ο ναός, ο αφιερωμένος στις Καβείρειες θεότητες, που ήσαν εκπρόσωποι της υποχθόνιας φωτιάς και του εγκέλαδου. Εκεί τελούνταν μυστήρια και εισέρχονταν μόνο οι μυημένοι.

    Ας πετάξουμε όμως με τα φτερά της φαντασίας και ας δούμε και την ευρύτερη περιοχή:

    Την πόλη των «χαρίτων», τον Ορχομενό, που ανέπτυξε πολιτισμό και οικονομία αξιοζήλευτη, κατά την εποχή του χαλκού. Εκεί έγραψαν ιστορία, οι Μινύες, που άφησαν αξιοζήλευτα έργα, όπως τους θολωτούς τάφους.

    Οι Μινύες επίσης, αποξήραναν για πρώτη φορά την λίμνη Κωπαϊδα, εδώ και περισσότερα απο 3000 χρόνια. Εδώ σώζεται ακόμη η πηγή όπου χόρευαν ανέμελα οι τρείς χάριτες, η Ευφροσύνη, η Αγλαϊα και η Θάλεια και λέγεται και σήμερα, όπως και τότε, Πηγή των Χαρίτων. Εδώ σε μιά σπηλιά, στις όχθες της λίμνης Κωπαϊδος, ζούσε, η μυθική Τευμησία αλεπόύ που ήταν προστατευόμενη της θεάς Αρτέμιδος. Το κυνήγι της απο   το σκυλί Λαίλαπα, που ήταν προστατευόμενο του θεού Αρεως, κράτησε

μία ολόκληρη μέρα και κατέβηκαν να το παρακολουθήσουν και οι θεοί του Ολύμπου.

    Την Αλίαρτο, όπου γεννήθηκε ο Κέκροπας και η Αλκμήνη, πέθανε ο μάντης Τειρεσίας και σκοτώθηκε το 395 π.χ  ο στρατηγός Λύσανδρος, κατά την πολιορκία της πόλης απο τους Σπαρτιάτες.

    Σε μικρή απόσταση, η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φώς την αρχαία πόλη Ακραιφνία ΄ , ενώ ανατολικά, στο όρος Πτώον, υπάρχει ιερό του Απόλλωνα Πτώου, όπου υπήρχε Μαντείο και όπου τελούνταν γυμνικοί και μουσικοί αγώνες κάθε πέντε χρόνια.

    Τις Θεσπιές, όπου ο έρωτας ετιμάτο περισσότερο από κάθε άλλη περιοχή και όπου προς τιμήν του έχτισαν ναό. Ξακουστές για την ομορφιά τους ήταν και οι γυναίκες των Θεσπιών. Η πιό γνωστή ήταν η Φρύνη. Διάσημη εταίρα ξακουστή για το κάλλος της. Εζησε στην Αθήνα τον 4ο π.Χ. αιώνα. Το πραγματικό της όνομα ήταν Μνησαρέτη, αλλά για την χλωμάδα της, ονομάσθηκε Φρύνη. Αποτέλεσε το μοντέλο του Πραξιτέλους, όταν φιλοτέχνησε το άγαλμα το γνωστό ως «Αφροδίτη της Κνίδου».

    Την Χαιρώνεια, όπου σπαταλήθηκε πολύτιμο ελληνικό αίμα, στην ομώνυμη εμφύλια μάχη και όπου θυσιάσθηκε ο Ιερός Λόχος μέχρις ενός. Προς τιμήν τους λαξεύθηκε ο Λέων της Χαιρωνείας, που κοσμεί μέχρι σήμερα τον χώρο. Η Χαιρώνεια είναι επίσης πατρίδα του Πλουτάρχου, του μεγάλου αυτού ιστορικού διεθνούς ακτινοβολίας/εμβελείας και διαχρονικής επιστημονικής εγκυρότητας.

    Την Λειβαδιά, που είναι η πρωτεύουσα του Νομού, και που ο Ομηρος την αναφέρει ως Μήδεια. Το σημερινό της όνομα το οφείλει στον ήρωα Λεβαδό, ο οποίος έπεισε τους κατοίκους να κατεβούν χαμηλότερα και να κτίσουν την πόλη στην σημερινή της θέση. Ελαβε μέρος στον Τρωϊκό Πόλεμο, με αρχηγό τον Αρκεσίλαο. Εγινε διάσημη απο το μαντείο του Τροφωνίου Διός, ένα απο τα πέντε (5) γνωστά μαντεία της αρχαιότητας και προπομπό για τους Δελφούς.

    Τις Πλαταιές όπου έπεσε η αυλαία των ελληνοπερσικών πολέμων και κρίθηκε σε μεγάλο βαθμό ο ρούς της μελλοντικής Ιστορίας της Ευρώπης. Εκεί έλαβε χώρα το 479 π.Χ. η τελευταία μάχη, μετά την δεύτερη εισβολή των Περσών. Οι Ελληνες με αρχιστράτηγο τον Σπαρτιάτη Παυσανία, νίκησαν τους Πέρσες του Μαρδονίου. Τόσο ο μάντης των ελληνικών στρατευμάτων Τισαμενός όσο και ο επίσης Ελληνας μάντης των περσικών στρατευμάτων, ο ηλείος Ηγησίλαος, είχαν προβλέψει ότι αυτός που θα επιτεθεί πρώτος, θα ηττηθεί, πράγμα το οποίο και συνέβη. Οι Πέρσες κλονίσθηκαν όταν φονεύθηκε ο

τρομερός αρχηγός του ιππικού τους, ο Μασίστιος και κατέρευσαν, όταν ο σπαρτιάτης λοχαγός Αρίμνηστος, εφόνευσε τον αρχιστράτηγο Μαρδόνιο.

    Τα Λεύκτρα, όπου το 371 π.Χ. στην ομώνυμη μάχη, οι Θηβαίοι νίκησαν τους μέχρι τότε αήττητους Σπαρτιάτες. Με την νίκη αυτή οι Θηβαίοι απέκτησαν την ηγεμονία στον ελλαδικό χώρο.

    Στην μάχη αυτή, αναδείχθηκε η στρατιωτική ιδιοφυϊα του Επαμεινώνδα, ο οποίος επενόησε και εφήρμοσε για πρώτη φορά την «λοξή φάλαγγα».

    Τα ποτάμια που ποτίζουν τις εύφορες πεδιάδες της Βοιωτίας:   

    Ο Ασωπός γιός του Ποσειδώνα και της Πηρούς, με τους δύο γιούς και τις 20 θυγατέρες.

    Ο Ισμηνός, γιός του Ασωπού και της Μετώπης ή του θεού Απόλλωνα και της Ωκεανίδας Μελίας, ή της Νιόβης και του Αμφίωνα.

    Ο Βοιωτικός Κηφισσός, ο μεγαλύτερος ποταμός της περιοχής που καλύπτει το 50% των αρδευτικών αναγκών της πεδιάδος της Κωπαϊδας. Στην αρχαιότητα λατρεύονταν ως θεός. Το άγαλμά του περιλαμβάνεται στην σύνθεση του δυτικού αετώματος του Παρθενώνα και βρίσκεται στο Βρεττανικό Μουσείο.

    Τα όμορφα βουνά, που το καθένα έχει τους μύθους και την ιστορία του:

    Ο Κιθαιρώνας, όπου και το Μαντείο Σφραγητίδων Νυμφών, με ιέρειες τις Κιθαιρωνίδες Νύμφες. Εκεί επίσης κατοικούσαν οι τρομερές Ερινύες.

    Ο Ελικώνας όπου κατοικούσαν οι Νύμφες και οι Μούσες, όπου και η πηγή των Μουσών, η Ιπποκρήνη. Οποιος έπινε απο εκεί, αποκτούσε το χάρισμα της ποίησης. Εκεί επίσης διεξάγονταν αγώνες, προς τιμήν του έρωτα και των μουσών.

    Το Υπάτιο όρος, όπου υπήρχε ναός του Διός στην κορυφή, ενώ στους πρόποδες υπήρχε η πολιτεία του Γλίσαντα, όπου διεξήχθη η μάχη των επιγόνων με τους Θηβαίους.

    Το Φίκιον όρος (λόφος στην πραγματικότητα), ή όρος της Σφίγγας. Εδώ καθόταν το μυθικό τέρας, η Σφίγγα και έθετε το αίνιγμά της στους περαστικούς οι οποίοι, μη μπορώντας να το απαντήσουν, γίνονταν λεία της. Ο Οιδίποδας το απάντησε και η Σφίγγα γκρεμίστηκε απο το βουνό.

    Συνεχίζοντας την ξενάγηση περνάμε στην βυζαντινή εποχή, στην τουρκοκρατία και φθάνουμε μέχρι σήμερα.

    Τόσο ο διατιθέμενος χρόνος, όσο και ο διατιθέμενος για την περιγραφή χώρος είναι περιορισμένος.

    Γι αυτό και κλείνω εδώ, αυτό το ταξίδι στον μύθο και στην Ιστορία. Ενα ταξίδι συναρπαστικό και συνάμα ωφέλιμο, διδακτικό και μορφωτικό.

                                                                                                              Αθήνα, Μάρτιος 2017

                                                                                                              Γ. Παπαδόπουλος

ΕΛΑΣΤΙΚΑ - ΔΕΙΚΤΕΣ ΦΘΟΡΑΣ, ΕΛΞΗΣ & ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑΣ

Δείκτες Φθοράς, Έλξης και Θερμοκρασίας Ελαστικών

Το πρότυπο UTQG ⁽¹⁾, δημιουργήθηκε το 1978 από τον NHTSA ⁽²⁾, έναν Κλάδο του Υπουργείο Μεταφορών (DOT – Department Of Transportation) των Η.Π.Α.

Αποτελείται από ένα σύνολο όρων διαβάθμισης, βάσει προδιαγραφών, που αξιολογεί και κατατάσσει τα ελαστικά επιβατικών αυτοκινήτων ως προς την αντοχή τους στην φθορά, την αντοχή τους στην θερμότητα (θερμοκρασιακή συμπεριφορά) και στην ικανότητα της πρόσφυσή τους.

Όλα τα ελαστικά που κατασκευάζονται και πωλούνται στις Η.Π.Α., από την 31η Μαρτίου 1979, είναι υποχρεωτικό να φέρουν τους δείκτες UTQG στο πλευρικό τοίχωμα τους ως μέρος της διαδικασίας έγκρισης του DOT. Ελαστικά μη εγκεκριμένα από το DOT, δεν επιτρέπεται να πωλούνται ή χρησιμοποιούνται στις Η.Π.Α.

Το  UTQG δεν πρέπει να συγχέεται με τον κωδικό του ελαστικού, ένα συμπληρωματικό και παγκόσμιο πρότυπο για την μέτρηση τωνς διαστάσεων των ελαστικών, την φέρουσα ικανότητα (βάρος) και την μέγιστη ταχύτητα, πρότυπο που εφαρμόζεται από την βιομηχανία ελαστικών και τις εταιρείες εμπορίας ελαστικών και συντηρείται από τον διεθνή οργανισμό για τυποποίησης (ISΟ).

Το πρότυπο UTQGS ιδρύθηκε από τον NHTSA με το 49 CFR §575.104 ⁽³⁾ . Όταν αναφερόμαστε στο πρότυπο UTQG, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι το Υπουργείο Μεταφορών των Η.Π.Α. δεν διεξάγει τις δοκιμές. Οι βαθμολογίες έχουν δοθεί και δίνονται από τους κατασκευαστές ελαστικών και βασίζονται στα αποτελέσματα των δικών τους δοκιμών ή αυτών που πραγματοποιήθηκαν από ανεξάρτητες εταιρείες δοκιμών που έχουν προσληφθεί από τους κατασκευαστές. Ο NHTSA έχει το δικαίωμα να ελέγχει τα δεδομένα του κατασκευαστή ελαστικών και μπορεί να τους επιβάλει πρόστιμο αν διαπιστώσει ασυνέπειες ή αποκλίσεις.

Τα χειμερινά ελαστικά, γνωστά επίσης και ως ελαστικά χιονιού ή χιονολάστιχα, δεν υποχρεούνται σε αξιολόγηση κατά το πρότυπο UTQG. Ελαστικά για χρήση σε μη επιβατηγά οχήματα όπως, μοτοσυκλετών, λεωφορείων, μεσαίων και άνω φορτηγών και των ρυμουλκουμένων δεν απαιτείται να έχουν μια ένδειξη κατά UTQGS παρ΄ όλο που το πρότυπο 109 του FMVSS ⁽⁴⁾ απαιτεί να αναγράφονται στο πλευρικό τοίχωμα του ελαστικού ή ανώτατη επιτρεπόμενη ταχύτητα περιορισμού αν είναι μικρότερη των 55 mph (88 χαω), η ένδειξη “regroovable” αν το ελαστικό έχει σχεδιαστεί για αναγόμωση και ένα γράμμα ορισμού του μέγιστου φορτίου.

Το πρότυπο UTQG (UTQGS) συγκροτείται από τις προδιαγραφές κατασκευής των ελαστικών και με κριτήρια:

- την αντοχή στην φθορά ή Αγγλιστί TREADWEAR,

- την ελκτική ικανότητα ή Αγγλιστί TRACTION και

- την αντοχή στην θερμότητα ή Αγγλιστί TEMPERATURE.

Αναλυτικότερα:

TREADWEAR

Ο βαθμός (δείκτης) φθοράς προκύπτει από μια συγκριτική αξιολόγηση που βασίζεται στο συντελεστή φθοράς του ελαστικού όταν δοκιμάζεται υπό ελεγχόμενες συνθήκες σε μία καθορισμένη πίστα δοκιμών προδιαγραφών του Υπουργείου Μεταφορών των Η.Π.Α. Θεωρητικά, ένα ελαστικό που βαθμολογήθηκε με 200 θα διαρκέσει δύο φορές περισσότερο από ένα που βαθμολογήθηκε με 100 στην ίδια πίστα και με τις ίδιες συνθήκες.

Ο NHTSA επιτρέπει στους κατασκευαστές ελαστικών να δηλώνουν την κατηγορία της παραγωγής του δικού τους ελαστικού σε σχέση με την επίσημη κλίμακα κατάταξης αλλά απαιτεί από τους κατασκευαστές την τεκμηρίωση που δικαιολογεί την, κατά δήλωσή τους, υπέρβαση της επίσημης βαθμολογίας-κατάταξης από ένα ελαστικό παραγωγής τους.

Ο βαθμός φθοράς δεν αποτελεί εγγύηση των πραγματικών χιλιομετρικών αποστάσεων που θα διανύσει ένα ελαστικό. Διαφορές στις συνήθειες οδήγησης, στις πρακτικές συντήρησης, στο φορτίο, στο κλίμα και στα χαρακτηριστικά του οδοστρώματος θα επηρεάσουν ποικιλότροπα την μακροζωία ενός ελαστικού.

Η μεθοδολογία

Η φθορά στα ελαστικά που δοκιμάζονται (αξιολογούμενα) συγκρίνεται με τη φθορά των ελαστικών αναφοράς που πωλούνται από τον NHTSA και η σύγκριση αυτή γίνεται στις εγκαταστάσεις δοκιμών της UTQG στο San Angelo της Πολιτείας του Τέξας. Και οι δύο τύποι ελαστικών (ο αξιολογούμενος και το υπόδειγμα αναφοράς) τοποθετούνται σε οχήματα που θα οδηγηθούν σε φάλαγγα κατά τη διάρκεια της δοκιμής, εξασφαλίζοντας έτσι ότι τόσο τα αξιολογούμενα ελαστικά όσο και τα υποδείγματα αναφοράς θα υποστούν τον έλεγχο κάτω από τις ίδιες ακριβώς συνθήκες. Η φάλαγγα, αποτελούμενη συνήθως από τέσσερα ή λιγότερα οχήματα, θα οδηγείται για 7.200 μίλια σε δημόσιους δρόμους στο Δυτικό Τέξας. Η φθορά των ελαστικών ελέγχεται τόσο κατά τη διάρκεια όσο και μετά το πέρας της δοκιμής, και η φθορά των αξιολογούμενων συγκρίνεται με την φθορά των υποδειγμάτων στα οχήματα της φάλαγγας.

Τα πρώτα υποδείγματα ελαστικών ήταν διαθέσιμα στο εμπόριο από την Goodyear Custom Steelguards and Goodyear Tire and Rubber Company από το 1975 έως το 1984. Από το 1984 έως το 1991, τα υποδείγματα ελαστικών παράγονταν από την Uniroyal. Σήμερα, τα υποδείγματα ελαστικών είναι «ειδικά σχεδιασμένα και κατασκευασμένα για την Αμερικανική Εταιρεία Δοκιμών και Υλικών ASTM ⁽⁵⁾ κατά το πρότυπο E1136, να έχουν ιδιαίτερα στενά όρια της μεταβλητότητας».

Η σχέση με το συντελεστή τριβής

Ο συντελεστής τριβής των μέσων (µ) σχετίζεται με την βαθμολόγηση της φθοράς (Treadwear) του ελαστικού μέσα από τον τύπο:

 μ = 2,25 / TW ^0,15

όπου TW (TreadWear) είναι η τιμή του δείκτη φθοράς του συγκεκριμένου ελαστικού.

Χαμηλότερη βαθμολογία φθοράς υποδεικνύει ένα υψηλότερο συντελεστή τριβής και κατά συνέπεια, παρέχει μικρότερη απόσταση φρεναρίσματος. Ένα μαλακότερο, πιο κολλώδες ελαστικό, φθείρεται πιο γρήγορα για να παρέχει αυτή την ικανότητα του υλικού.

Περιορισμοί

Σημειώστε ότι ο βαθμός φθοράς είναι μια αναλογία και όχι μια χιλιομετρική απόσταση. Αυτό συμβαίνει επειδή πολλαπλοί παράγοντες καθορίζουν τα ποσοστά φθοράς και οι περισσότεροι από αυτούς είναι συνάρτηση των συνθήκών οδήγησης και του περιβάλλοντος, και όχι του ελαστικού αυτού καθ΄εαυτού. Ως αποτέλεσμα, η πραγματική φθορά των ελαστικών θα διαφέρει σημαντικά εντός της ίδιας γραμμής παραγωγής ελαστικών. Ωστόσο, δύο ελαστικά με ακριβώς τα ίδια υλικά κατασκευής θα πρέπει να έχουν μια φθορά που ποικίλλει σύμφωνα με το βάθος πέλματος.

Η ανάθεση των βαθμών UTQG γίνεται αποκλειστικά από τον κατασκευαστή ελαστικών. Σε πολλές περιπτώσεις, αυτό έχει ως αποτέλεσμα το σύστημα βαθμολόγησης UTQG να γίνεται περισσότερο ένα εργαλείο μάρκετινγκ από ό τι είχε αρχικά προβλεφθεί.

Είναι νόμιμο και επιτρεπτό για έναν κατασκευαστή ελαστικών να δώσει έναν βαθμό του συγκεκριμένου ελαστικού χαμηλότερο από τον βαθμό φθοράς. Για παράδειγμα, εάν ο υψηλότερος βαθμός φθοράς στην ενδεκάδα ενός κατασκευαστή είναι 600, στη συνέχεια, μια σειρά ελαστικών με ένα χαμηλότερο αποτέλεσμα δοκιμής φθοράς ενδέχεται να λάβει από τον κατασκευαστή ένα βαθμό 400, αντί για το 480 που ενδεχομένως θα μπορούσε να λάβει.

Επίσης, είναι συνηθισμένο για τα ελαστικά των οποίων η κατηγορία φθοράς πέλματος είναι μικρής εμπορικής αξίας, όπως αγωνιστικά ελαστικά, να δοθούν εξαιρετικά χαμηλές τιμές φθοράς - μερικές φορές ακόμη και μηδενικές.

TRACTION

Οι κατηγορίες έλξης (Traction) από την μέγιστη προς την ελάχιστη, είναι: AA, A, B και C. Αντιπροσωπεύουν την ικανότητα του ελαστικού να σταματήσει σε βρεγμένο οδόστρωμα όπως μετράται υπό ελεγχόμενες συνθήκες σε καθορισμένες από το Κράτος (Η.Π.Α.) επιφάνειες δοκιμής από άσφαλτο και σκυρόδεμα.

Η δοκιμή δεν λαμβάνει υπόψη τις στροφές, την υδρολίσθηση ή την επιτάχυνση.

Η διαδικασία αξιολόγησης της έλξης κατά το UTQGS μετρά έναν συντελεστή τριβής του ελαστικού ελεγχόμενο σε υγρή άσφαλτο και σκυρόδεμα. Το υπό έλεγχο ελαστικό τοποθετείται σε έναν ρυμουλκούμενο άξονα έλξης, που σύρεται από ένα φορτηγό με ταχύτητα 40 mph (μιλίων ανά ώρα) πάνω σε βρεγμένη άσφαλτο και σκυρόδεμα. Το φορτηγό ρυμούλκησης είναι εξοπλισμένο με ένα δοχείο νερού που ρίχνει νερό μπροστά από το ελαστικό δοκιμής. Τα φρένα, στο ελαστικό δοκιμής μόνο, ενεργοποιούνται προς στιγμήν και αισθητήρες μετρούν τις διαμήκεις και κάθετες δυνάμεις καθώς το υπό έλεγχο ελαστικό σύρεται σε μια ευθεία γραμμή. Ο συντελεστής τριβής για το ζεύγος ελαστικό – επιφάνεια, καθορίζεται ως ο λόγος της των οριζόντιων και κατακόρυφων δυνάμεων.

Η διαδικασία αξιολόγησης του βαθμού έλξης κατά το UTQGS καθορίζει ότι οι συντελεστές πρόσφυσης για άσφαλτο και σκυρόδεμα υπολογίζονται με κλειδωμένο (μποκαρισμένο) τον τροχό, που φέρει το αξιολογούμενο ελαστικό, για τον συντελεστή έλξης του ελαστικού, ή με συρόμενο φρεναριστό (όχι μπλοκαρισμένο) τον τροχό για τον συντελεστή τριβής.

Πιο συγκεκριμένα, μετά από ενεργοποίηση των φρένων, το ελαστικό υποβάλλεται σε τριβή με το οδόστρωμα. Αυτό δημιουργεί μια δύναμη έλξης που αντιτάσσεται στην κίνηση του οχήματος προς τα εμπρός (οπισθέλκουσα). Καθώς αυξάνεται προοδευτικά η δύναμη που ασκείται στα φρένα, η περιοχή επαφής του ελαστικού με το οδόστρωμα αρχίζει να παραμορφώνεται όλο και περισσότερο από το  πίσω μέρος της επιφάνειας επαφής προς τα εμπρός μέχρι την στιγμή που το ελαστικό σταματά την κύλισή του (μπλοκάρει) και ακινητοποιημένο πλέον, αρχίζει να σύρεται στο οδόστρωμα. Έτσι, ο συντελεστής τριβής φτάνει γρήγορα μια μέγιστη τιμή περίπου 10-20 % ολίσθησης, και στη συνέχεια μειώνεται καθώς η διαμήκης ολίσθηση αυξάνεται σε 100 %, τιμή που αντιπροσωπεύει έναν πλήρως κλειδωμένο (μπλοκαρισμένο) τροχό με το ελαστικό του.

Ο μεγαλύτερος συντελεστής τριβής που καταγράφεται από το 0 μέχρι το 100 % της ολίσθησης ονομάζεται «μέγιστος συντελεστής τριβής» και ο μικρότερος συντελεστής για το πλήρως κλειδωμένο ελαστικό ονομάζεται  «συντελεστής ολίσθησης».

                                                            Συντελεστές Τριβής

       Συντελεστής                   Σε άσφαλτο                                    Σε σκυρόδεμα

                AA                    μεγαλύτερος από 0,54                μεγαλύτερος από 0,38

                  A                     μεγαλύτερος από 0,47                μεγαλύτερος από 0,35

                  B                     μεγαλύτερος από 0,38                μεγαλύτερος από 0,26

                  C                       μικρότερος από 0,38                   μικρότερος από 0,26

TEMPERATURE

Οι κατηγορίες θερμοκρασίας, από την υψηλότερη προς την χαμηλότερη, είναι Α, Β και C, αντιπροσωπεύουν την αντίσταση του ελαστικού στην θερμότητα που παράγεται με την ταχύτητα.

Κατηγορίες Αντίστασης στην Θερμότητα

         Κατηγορία                                 Από                                               Μέχρι

                  A                            115 mph  ή 185 χαω                                     -

                  B                            100 mph  ή 160 χαω                      115 mph  ή 185 χαω

                  C                              85 mph  ή 136 χαω                      100 mph  ή 160 χαω

Ελαστικά που δεν εντάσσονται στην κατηγορία C ή σε υψηλότερη δεν μπορούν να πωληθούν στις ΗΠΑ.

Μάρτιος 2017

Κων-νος Παπανικολάου

---

(1)     UTQG - Uniform Tire Quality Grading

(2)     NHTSA - The National Highway Traffic Safety Administration

(3)     https://www.law.cornell.edu/cfr/text/49/575.104

(4)     FMVSS - Federal Motor Vehicle Safety Standards

(5)     ASTM - American Society for Testing and Materials