«Έφυγε» ο Υποστράτηγος ε.α. Πέτρος Αρταβάνης. (ΣΣΕ 1973 )

ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΖΩΓΡΑΦΩΝ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ

    Διοργανώνεται Ομαδική  Έκθεση Ζωγραφικής στη σημαντική ΄΄ Galerie du Colombier '' στο Παρίσι  (κοντά στο Μουσείο του Λούβρου) στην οποία παίρνουν μέρος επιλεγμένοι  Έλληνες καλλιτέχνες.

    Η Έκθεση πραγματοποιείται  στα πλαίσια της Ελληνογαλλικής φιλίας με πρωτοβουλία του Γάλλου Πρόξενου και Προέδρου του Γαλλικού Ινστιτούτου Θεσσαλονίκης. Philippe Ray

    Στην έκθεση, παίρνει μέρος και ο συμμαθητής μας Ευάγγελος Κουμπής, με δύο έργα του.

Εγκαίνια  Έκθεσης : 28 Φεβρουαρίου 2020 και ώρα 19.30

Υποψηφιότητα Υπτγου εα Κυριάκου Σταχούλη (Μέλος ΔΣ/ΕΑΑΣ)

ΚΟΠΗ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΤΑΣ 2020 ΤΑΞΕΩΣ 1973 ΣΤΗ ΛΑΦΘ

   

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος αποφασίσαμε να κόψουμε την Βασιλόπιττά μας, αλλά αυτή τη φορά, προτιμήσαμε να το κάνουμε στη ΛΑΦΘ, την Πέμπτη 16 Ιανουαρίου, το βράδυ. Και η επιλογή μας, τελικά, ήταν σωστή!

    Στις οκτώμισυ λοιπόν το βράδυ, άρχισαν να έρχονται οι συμμαθητές και οι φίλοι μας, για να κόψουμε την πίττα μας και να περάσουμε μια ευχάριστη βραδυά. Όμως, από την παρέα μας φέτος έλειπαν ο Τάσος ο Καλτσίδης και ο Κώστας ο Παπανικολάου, που λόγοι υγείας του Τασου και της Γιούλιας δεν τους επέτρεψαν να δώσουν το «ΠΑΡΩΝ», όπως κάνουν κάθε χρόνο, σε όλες τις εκδηλώσεις μας. Μέσα από την καρδιά μας, τους ευχόμαστε πολύ γρήγορα να είναι πάλι μαζί μας, γιατί μας λείπουν! Όπως είναι φυσικό, εμείς τους θεωρήσαμε παρόντες, και τους κόψαμε το κομμάτι της πίτας που τους ανήκε δικαιωματικά.

    Στην εκδήλωσή μας, υπήρξε σημαντική προσέλευση, τόσο από την Θεσσαλονίκη, όσο και από τις κοντινές περιοχές Πτολεμαϊδα, Σέρρες, Κιλκίς και  Άσσηρο. Έτσι, σιγά – σιγά, ήρθαν οι Πέτρος, Γιάννης, Γιώργος, Θανάσης, Χρυσούλα, Θωμάς, Κώστας, εγώ, Λάζαρος, Σταύρος, Νίκος, Ηλίας, Τίμος, Σπύρος, ο άλλος Γιάννης, Γρηγόρης, άλλος Πέτρος, ο άλλος Τάσος και ο Δημήτρης. Από δε τους φίλους μας, ήρθαν ο Νίκος, ο Θόδωρος και ο Ευάγγελος. Έτσι, μαζευτήκαμε 46 άτομα, καθόλου ευκαταφρόνητος αριθμός….

    Στην αρχή λοιπόν, όπως πάντα, κουβέντα και φαγητό με την συνοδεία της ορχήστρας του Γ΄ Σώματος Στρατού. Και ακολούθησε το κόψιμο της βασιλόπιττάς μας.

    Αυτή τη φορά, το νόμισμα, που αντιστοιχούσε σε ένα τάμπλετ, έπεσε στον Ηλία τον Παρδάλα. Όμως, το αξιοπρόσεκτο είναι, πως εάν το νόμισμα ήτα 2 εκατοστά παραπέρα, θα έπεφτε στο διπλανό κομάτι, πάλι… στον Τίμο! Αστοχήσαμε…..

    Και μετά την πίττα μας, η ορχήστρα μας βοήθησε να το διασκεδάσουμε αρκετά, παραμερίζοντας κατά το δυνατόν τα προβλήματα που έχει ο καθένας μας.

    Έτσι, φτάσαμε στα μεσάνυχτα σχεδόν, και σιγά – σιγά αρχίσαμε να φεύγουμε, πολύ ικανοποιημένοι όλοι, όπως δήλωσαν, από το σύνολο της εκδηλώσεώς μας.

    Μερικές φωτογραφίες, αποδίδουν την όλη εικόνα της βραδυάς μας.

    Σύμφωνοι όλοι, θέλουμε να ευχαριστήσουμε το Γ΄Σώμα Στρατού που μας διέθεσε την αίθουσα, την Λέσχη Αξιωματικών Φρουράς Θεσσαλονίκης για την άψογη προετοιμασία του χώρου και την άριστη ποιότητα των εδεσμάτων και την Στρατιωτική Μουσική του  Σώματος Στρατού, της οποίας η άψογη ορχήστρα συντέλεσε στα μέγιστα για να περάσουμε μια ευχάριστη βραδυά.

ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΟ ΑΓΚΙΣΤΡΟ ( 8 Δεκεμβρίου 2019 )

   

Αφού είδαμε και αποείδαμε περιμένοντας τα αναδρομικά που δεν ήρθαν ( κάτι σαν το «Περιμένοντας τον Γκοντό» του Σ. Μπέκετ ) και με την υπόνοια πως το θέμα θα εξελιχθεί σαν την «ΙΘΑΚΗ», όπου οι βάρβαροι ποτέ δεν ήρθαν, αποφασίσαμε να δώσουμε λίγο χρώμα στη ζωή μας φεύγοντας από την πόλη έστω και για μία ημέρα, σε μέρη όπου το πράσινο ( της φύσεως) και το γαλάζιο ( της λίμνης) κυριαρχεί. Και έτσι, εγεννήθη η ιδέα που έγινε απόφαση, να κάνουμε μια ημερήσια εκδρομή στο Άγκιστρο ( και όχι μόνο…) για να απολαύσουμε, μεταξύ άλλων και τις πέστροφες. Γιατί, και στην Θεσσαλονίκη να μέναμε, ή οι γυναίκες μας θα μαγείρευαν κυριακάτικα, ή θα πηγαίναμε με τίποτα φίλους σε κανένα ταβερνείο, ίσως παραθαλάσσιο, για να ικανοποιήσουμε τις διατροφικές μας ( ή γαστριμαργικές εάν προτιμάτε ) ανάγκες….

    Έτσι λοιπόν, αποφασίσαμε να κάνουμε την εκδρομή μας την περασμένη Κυριακή 8 Δεκεμβρίου, και στρωθήκαμε στην προετοιμασία, με την προϋπόθεση να μαζευτούμε 30 άτομα το λιγώτερο, για οικονομικούς λόγους, και για λόγους παρέας. Τελικά, μαζευτήκαμε 35, με την σταθερή συμμετοχή και φίλων μας, που μας ακολουθούν παντού!

    Την Κυριακή λοιπόν το πρωί στις 9, λογική ώρα σε συνάρτηση και με το πρόγραμμά μας, ξεκινήσαμε από την συνηθισμένη αφετηρία μας, το Γ΄ ΣΩΜΑ ΣΤΡΑΤΟΥ, το οποίο πάντα μας εξυπηρετεί ( και ευχαριστούμε ιδιαίτερα για αυτό ) επιτρέποντας την στάθμευση των αυτοκινήτων μας μέσα στο Στρατόπεδο. Είμασταν ( αλφαβητικά πάντα… ) από συμμαθητές ο Γιώργος, ο Τάσος, ο Θανάσης, ο Βαγγέλης, εγώ, ο Λάζαρος, ο Σταύρος και…. η έκπληξη! Ο Δημήτρης από την Κώ ήταν στη Θεσσαλονίκη, και ήρθε μαζί μας, πράγμα που μας έδωσε ιδιαίτερη χαρά!

    Από φίλους, ήταν μαζί μας ο Γιάννης, ο Νίκος, ο Δημήτρης, ο Άρης, ο Θόδωρος, ο Γιώργος ( ένας είναι ο Γιώργος!) ο Θανάσης και ο Νικηφόρος.

    Επειδή ο μέσος όρος της ηλικίας μας ξεπερνούσε κατά πολύ τα ( σσσσς… ) ήρθαν μαζί μας και η κόρη μου με τα εγγόνια μου, την Μελένια και τον Ανδρίκο, για να τον μειώσουμε!

    Η πρώτη στάση μας, ήταν στο φράγμα Λιθοτόπου της Κερκίνης, όπου απολαύσαμε τον καφέ μας ( και τα τσιγάρα μας για τους «θεριακλήδες» ) έχοντας μπροστά μας απλωμένη τη λίμνη σε όλη της την μεγαλοπρέπεια. Μια λίμνη, που είναι ένας από τους μεγαλύτερους υδροβιότοπους στην Ελλάδα, και δίνει ζωή σε όλο τον κάμπο των Σερρών. Στην στάση μας αυτή, ενσωματώθηκε στην παρέα μας και ο Θωμάς από τις Σέρρες, που μας ακολούθησε μέχρι την επιστροφή μας.

    Ακολουθώντας το δυτικό παραλίμνιο δρομολόγιο, φτάσαμε στον επόμενο σταθμό μας, την Ιερά Μονή του Τιμίου Προδρόμου, στο Ακριτοχώρι. Ένα γυναικείο σύγχρονο μοναστήρι, που διαρκώς βελτιώνεται, και του οποίου  η τάξη και καθαριότητα μας εξέπληξε ευχάριστα. Οι αδελφές μας έκαναν μια σύντομη περιεκτική ενημέρωση για την Ιερά Μονή, προσκυνήσαμε στον Ιερό Ναό, πήραμε τα παραδοσιακά μοναστηριακά κεράσματα ( λουκουμάκι και καφέ ) και συνεχίσαμε για παραπέρα.

    Το «παραπέρα», ήταν το Άγκιστρο, όπου ο Βαγγέλης είχε μεριμνήσει για το γεύμα μας στην γνωστή και ονομαστή ταβέρνα του Ιχθυοτροφείου, την οποία δεν επισκεπτόμαστε για πρώτη φορά. Ένα θαυμάσιο γεύμα μας περίμενε, όπου πρωταγωνιστικό ρόλο είχε η πέστροφα ψητή στα κάρβουνα, αλλά και η παστή.  Εκεί, περάσαμε δυόμιση ευχάριστες ώρες, τρώγωντας, πίνοντας και συζητώντας.

    Κάποια προχωρημένη μεσημεριανή ώρα, ξεκινήσαμε για το δρομολόγιο της επιστροφής μας, αφού αποχαιρετήσαμε τον Θωμά και την σύζυγό του. Πρίν φτάσουμε στη Θεσσαλονίκη, είχαμε ακόμα μία στάση, στο Σιδηρόκαστρο, για καφέ, τσιγάρο κτλ ( ξέρετε τώρα… )

    Ήπιαμε τον καφέ μας στο Σιδηρόκαστρο, με την ησυχία μας, αφού δεν μας κυνηγούσε και κανένας, και ξεκινήσαμε την επιστροφή, με τους ήχους της μουσικής που είχε επιλέξει ο Λάζαρος για την εκδρομή.   Τόσο μας άρεσαν τα τραγούδια που επέλεξε, ώστε του αναθέσαμε «δια βοής» την μουσική επιμέλεια και κάλυψη όλων των εξορμήσεών μας από εδώ και πέρα.

    Με το πάσο μας, φτάσαμε στο τέλος της εκδρομής μας, στο Γ΄ΣΣ, πήραμε τα αυτοκίνητά μας και ξεκινήσαμε για τα σπίτια μας, απόλυτα ευχαριστημένοι κατά γενική ομολογία από το πώς περάσαμε. Είχε συντελέσει και ο καιρός γιατί η Κυριακή ήταν μια ηλιόλουστη μέρα.

    Τι χρειάζεται για να πετύχει μια εκδρομή; Καλή παρέα, καλό λεωφορείο, καλό οδηγό, καλό καιρό, σωστό πρόγραμμα, και το κυριώτερο: ΚΑΛΗ ΔΙΑΘΕΣΗ! Έ, όλα αυτά τα είχαμε!

    Κατά την διάρκεια της εκδρομής, συζητήσαμε για τις επόμενες δραστηριότητές μας, μεταξύ των οποίων η πρώτη επόμενη χρονικά, είναι το Κόψιμο της Βασιλόπιττας στη Θεσσαλονίκη, στις 16 Ιανουαρίου.

    Όμως, ξεχάστηκα και πολλά σας έγραψα. Περισσότερα ίσως θα καταλάβετε από τις φωτογραφίες, όπως γίνεται σε όλες μας τις εκδηλώσεις

Ανδρέας