21 Δεκ 2012

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Ο Πρόεδρος και το Δοικητικό Συμβούλιο της τάξεώς μας,
Εύχονται σε όλους τους συμμαθητές μας και τις οικογένειές τους

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
και
ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ Ο ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ

4 Δεκ 2012

ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΙΑΝΗ

Το Σάββατο 1 Δεκ 2012 πραγματοποιήθηκε με εξαιρετικά μεγάλη επιτυχία η από καιρού προγραμματισθείσα ημερήσια εκδρομή των μελών του Συνδέσμου που κατοικούν στο λεκανοπέδιο και τους κοντινούς νομούς στην Αράχωβα,Αγόριανη και Λιλαία.
 Η εκδρομή δεν ήταν μόνο ένα απλό ψυχαγωγικό γεγονός αλλά όπως απεδείχθη ήταν και μία αναγκαία από κάθε άποψη απόδραση από τα πολλαπλά ,λόγω κρίσης, προβλήματα της καθημερινότητας. 
Σε πολύ σύντομο χρόνο από την αναχώρησή μας το γεμάτο πούλμαν δεν άργησε να μετατραπεί σε ένα όπως θα λέγαμε "λεωφορείο της χαράς" όπου το κέφι και το γέλιο έκαναν την ατμόσφαιρα χαρούμενη και γιορτινή και καταπλάκωσαν οποιαδήποτε άλλα συναισθήματα.
Πρωταγωνιστές του γέλιου κατά την μετάβαση τα ανέκδοτα του Μπάμπη του Γηραλέα , του Σπύρου του Νικολάου καθώς και τα πειράγματα και έξυπνες ατάκες που ακολουθούσαν.
 Η πρώτη στάση για καφέ έγινε στην Αράχωβα απ'όπου συνεχίσαμε για Αγόριανη. Εκεί ο Κώστας ο Λουκαδούνος ,βασικός εισηγητής και υπεύθυνος του προγράμματος, μας ξενάγησε στις ομορφιές του χωριού. Η διαδρομή από την πλατεία του Χωριού μέχρι τους καταρράκτες είναι μοναδικού κάλους.Από την Αγόριανη συνεχίσαμε προς Λιλαία ,ιδιαίτερη Πατρίδα του Κώστα Λουκαδούνου, όπου σε ταβέρνα του χωριού γευματίσαμε απολαμβάνοντας τις καταπληκτικές σπιτικές πίτες και το νοστιμώτατο  αρνί στη σούβλα και κοκορέτσι.
Πολύ σύντομα η Ταβέρνα μετατράπηκε σε χορευτικό κέντρο και ένα πραγματικό ξεφάντωμα κεφιού ξεκίνησε.Την έναρξη του κεφιού έκανε ο Στέλιος Καστραντάς που με ένα ευρηματικό χιουμοριστικό κείμενο που έγραψε και διάβασε έκανε ένα άλμα 30 ετών στο χρόνο και μας μετέφερε στην μετά την κρίση εποχή στο έτος 2042 περιγράφοντας και ανακοινώνοντας ενέργειες και δραστηριότητες των ενενηντάρηδων πλέον συμμαθητών καθώς και  την υιοθέτηση από την ελληνική κυβέρνηση ,μετά την αποτυχία και του 42ου μνημονίου, του νέου Εθνικού νομίσματος με το όνομα Προσωρινό Εθνικό Ομόλογο Σωτηρίας (Π.Ε.Ο.Σ) και τις υποδιαιρέσεις του σε αρίδια και πούλους. Στη συνέχεια ακούστηκαν τα ξεκαρδιστικά σουξέ του 2042 από το CD που είχε ετοιμαστεί.
Ακολούθησε τρικούβερτο γλέντι με πρωταγωνίστριες τις πάντα κεφάτες γυναίκες. Το γλέντι και το κέφι συνεχίστηκε καθόλη τη διάρκεια της διαδρομής επιστροφής προς Αθήνα όπου το πούλμαν είχε μετατραπεί κυριολεκτικά σε μία κινητή πίστα κέντρου διασκεδάσεως.
Ευχαριστίες για την διοργάνωση στο ΔΣ του Συνδέσμου ,τους συμμαθητές Κώστα Λουκαδούνο και Νίκο Βαρδάνη και ιδιαίτερα στις συζύγους των παραπάνω για την επιμέλεια του γεύματος στη Λιλαία και το ωραίο ποτό υποδοχής που μας κέρασαν στο κέντρο.
Έχασαν πραγματικά όσοι δεν ήλθαν.
Να ευχηθούμε να είμαστε καλά και να επαναλαμβάνουμε συχνότερα τέτοιου είδους αποδράσεις χαράς και κεφιού που μας δίνουν την ευκαιρία να βρισκόμαστε να επικοινωνούμε και να ξεχνιόμαστε. 








24 Νοε 2012

ΤΟ ''ΝΤΑΒΑΝΤΟΥΡΙ'' ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

    Σε πείσμα των καιρών, της Μερκελ, του Σό’ι’μπλε, της Λαγκαρντ, του Τόμσεν, και των συμπαρομαρτούντων και παρατρεχάμενών τους,
    Σε πείσμα της ημετέρας τρό’ι’κα και των ‘’ντόπιων και ξένων μονοπωλίων’’,
    Σε πείσμα όλων αυτών και άλλων τόσων τέλος πάντων, όπως το είχαμε σχεδιάσει, την Παρασκευή πήγαμε για ‘’νταβαντούρι’’, και κατά τη γνώμη όλων, ’ΑΝΣΚ ΕΠΕΤΕΥΧΘΕΙ !’’.
    Αποδείξαμε στους εαυτούς μας, ότι μπορούμε να περνάμε καλά, χωρίς πολλά έξοδα, ότι μπορούμε να παραμερίζουμε τα γνωστά και άγνωστα προβλήματά μας για λίγο, και , όσο μπορούμε,΄’’να του δίνουμε να καταλάβει’’.
    Αυτό κάναμε και εχθές, ο Ηλίας, ο Πέτρος, ο Τάσος, ο άλλος Πέτρος, ο άλλος Τάσος, ο Θανάσης, ο Γιώργος, ο Δημήτρης, ο Σπύρος, ο Σταύρος, ο Γρηγόρης, ο Γιάννης, εγώ και κάποιοι καλοί φίλοι μας, και όπως το είχαμε προαναγγείλει πήγαμε σε μία ταβέρνα όπου απολαύσαμε απίθανο μουσικό πρόγραμμα, εντελώς στα γούστα μας, και πολύ καλό φαγητό ( περίεργο, κανείς δεν παραπονέθηκε…) μέχρι…( δεν ξέρω, στο σπίτι γύρισα στις τρισήμισυ τη νύχτα ή το πρω’ί’ αν προτιμάτε.)
    Ήρθαν τα παιδιά από την Πτολεμα’ί’δα και το Κιλκίς, και πολύ το χαρήκαμε όλοι μας. Όσοι δεν μπορούσαν να έρθουν, έχασαν. Για τον μόνο που ξέρω είναι ο Λάζαρος, που δεν μπόρεσε να έρθει γιατί κατέβηκε στην Αθήνα για να δεί την νεογέννητη εγγονή του. Να σου ζήσει, Λάζαρε, ακόμα μια φορά. Μην ανησυχείς, θα το ξανακάνουμε.











    Επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, λίγες φωτογραφίες, σαν δείγμα, θα σας πείσουν για τα παραπάνω. Περιττό να πούμε, ότι έλαμψε το ταλέντο του Γρηγόρη. Του πρότειναν και συμβόλαιο, οπότε δεν πρέπει να ανησυχεί για τίποτα.

21 Νοε 2012

ΝΑ ΣΑΣ ΖΗΣΕΙ

    Η Μαρία και ο Λάζαρος Μπερβερίδης απέκτησαν εγγονή απο τον γιό τους Αλέξανδρο και την Κική, εχθές Τρίτη 20 Νοεμβρίου.
    Στους νέους γονείς αλλα και παππούδες και γιαγιάδες, ευχόμαστε ''ΝΑ ΣΑΣ ΖΗΣΕΙ'' , και να την καμαρώσετε και νυφούλα.
Η ΕΓΓΟΝΟΥΛΑ
 Πλησιάζει ο καιρός που θα πρωτοδεί το φως 
Η πρώτη μου εγγονούλα.
Πλησιάζει ο καιρός που θα κλάψει γοερά 
Η πρώτη μου καρδούλα
  
Θάρθει να φωλιάσει στην ζωή μου παντοτινά
Για να δώσει χαρά και ελπίδα στα φτωχά μου τα στερνά. 
Πλησιάζει ο καιρός που ο άσπρος πελαργός
Θα φέρει την πρώτη μου εγγονούλα

Πλησιάσει ο καιρός που ο πόθος ο κρυφός
Θα φέρει την πρώτη μου καρδούλα 
Θάρθει να γεμίσει η αθώα και αγνή καρδιά
Με παιχνίδια και χαρούλες, της ψυχής μου τα  κενά

Θάρθει να χαρίσει αγάπη και στοργή 
σε μια ψυχή που καρτερεί,
να το σφίξει δυνατά 
στης καρδιάς τα σωθικά. .
                                                                    Λαζ.-Kίμων Μπερβερίδης

12 Νοε 2012

ΤΟ ΞΙΦΟΣ ΕΙΝΑΙ ‘’ΔΙ’ ΕΟΡΤΑΣ ΚΑΙ ΤΕΛΕΤΑΣ’’

Του Ανδρέα Μελεζιάδη

    Προχτές το πρωί, με ανάμικτα συναισθήματα ενθουσιασμού, αγανακτήσεως, ελπίδας και ψυχικής ανατάσεως, μετά από τις πρόσφατες κινητοποιήσεις τόσο των εα όσο και των εε συναδέλφων, καθώς και μετά από την βροχή των ψηφισμάτων, υπομνημάτων, διαμαρτυριών, προτάσεων κτλ προς κάθε αρμόδιο και αναρμόδιο, των πολυαρίθμων πλέον συνδέσμων, ενώσεων, κινήσεων και άλλων παρομοίων, κατέβασα το ξίφος μου από τον τοίχο για να το ετοιμάσω.
    Το ξεσκόνισα, το γυάλισα, καθάρισα με ιδιαίτερη επιμέλεια την ‘’φούντα’’ του και είπα να το ακονίσω κιόλας.
    Αλοίμονο, μόλις άρχισα να το ακονίζω με ένα εργαλείο που έχω για τα μαχαίρια, η επίστρωση της λάμας χάλασε, και σταμάτησα.
    Αγανάκτησα και πάλι, σκεπτόμενος ότι από την αρχαιότητα μέχρι και πρίν τον Β΄ΠΠ, το ξίφος ήταν το κατ’ εξοχήν όπλο που συμβόλιζε την ανδρεία, την τόλμη, την γενναιότητα και τόσα άλλα ευγενή συναισθήματα. Το δικό μου, ήταν ψεύτικο.
    Προσεκτικά, το ξανακρέμασα στον τοίχο, να μην πάθει και άλλη ζημιά, και αναλογίστηκα, εαν ήταν πραγματικό, πως θα το χρησιμοποιούσα.
    Το είχα ξεκρεμάσει, για να κατέβω και εγώ στους δρόμους, μαζί με τα μιλιούνια των συναδέλφων μου και τους υπόλοιπους Έλληνες πολίτες, για να αντισταθούμε σε μία κατάσταση που μόνο θλίψη, καταστροφή και οδύνη μας έχει προσφέρει,  και κατά τα φαινόμενα θα συνεχίσει, για ‘’τρία τέρμενα΄΄ ακόμα. Όμως, ήταν ψεύτικο. Πώς θα πήγαινα ξυπόλιτος στα αγκάθια ?
    Τότε συνειδητοποίησα ότι οι ‘’εταίροι’’ μας δρούν εκ του ασφαλούς, με την βεβαιότητα ότι οι όποιες αντιδράσεις όλων, είναι άναρθρες κραυγές και ανώδυνες εκφράσεις οργής. Τα ‘’ξίφη’’ όλων είναι ψεύτικα. Ιδιαίτερα τα δικά μας, είναι ‘’δι’ εορτάς και τελετάς’’ μόνο, δηλαδή ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ.
    Απογοητευμένος, σωριάστηκα στην καρέκλα μου και έβαλα το κεφάλι μου ανάμεσα στα χέρια μου.    Δυστυχώς, ηττηθήκαμε…και ‘’ουαί τοις ηττημένοις’’.
    Αυτή η σκέψη όμως, με έκανε να επαναστατήσω. Δεν γίνεται, δεν μπορούν να μας συντρίψουν τόσο εύκολα.   Κάτι θα μπορούμε να κάνουμε και εμείς. Ίσως όχι με το ψεύτικο ξίφος, αλλά με άλλους τρόπους.


ΠΡΩΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ  ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ‘’ΣυνΔεσμος 71 ΝΟΕ – ΔΕΚ 2012’’

9 Νοε 2012

Η ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΗ ΛΕΞΗ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΜΑΣ

Του Ανδρέα Μελεζιάδη 
    Η γλώσσα μας, είναι γνωστό και στις πέτρες ότι είναι η πιο πλούσια του κόσμου, γιατί έχει την δυνατότητα να περιγράψει καταστάσεις και συναισθήματα με πολλούς τρόπους, όλους διαφορετικούς μεταξύ τους στην λεπτομέρεια της έννοιας. Δεν χρειάζονται παραδείγματα, γιατί όσοι ξέρουν ελληνικά, καταλαβαίνουν. Με τους υπόλοιπους, που είτε μισοξέρουν είτε τα ΄΄ξέχασαν’’, δεν ασχολούμαι.
    Οι πολιτικοί, μας δίδαξαν και άλλη μορφή της γλώσσας μας, εκείνη που μπορείς να μιλάς για μία ολόκληρη ώρα, και να μην καταλαβαίνει κανείς τίποτα, αλλά και να μην λές και εσύ τίποτα. Και εδώ τα παραδείγματα είναι περιττά. Μνήμη έχετε.
    Όσο όμως πλούσια και περιγραφική είναι η γλώσσα μας, άλλο τόσο έχει λέξεις που τσακίζουν με τη δύναμή τους. Μία από αυτές, ίσως και η δυνατότερη, είναι το ΟΧΙ.
    Θα μπορούσα να αναφερθώ στο πιο διάσημο, το ΟΧΙ του 1940. Ίσως το έναυσμα για να γράψω, να ήταν αυτό. Ο εορτασμός του βλέπετε, είναι πολύ πρόσφατος. Τότε όμως θα έμπλεκα σε ατέρμονες συζητήσεις του στυλ ‘’έκανε η κόττα το αυγό ή το αυγό την κόττα.’’
    Μία τόσο μικρή λέξη, πόση δύναμη κρύβει μέσα της και πόσα δυνατά συναισθήματα προκαλεί ? Και σε αυτόν που το λέει, αλλά και σε αυτόν που το παίρνει σαν απάντηση.
Δεν είναι απλώς μια άρνηση, δεν είναι απλώς μια απάντηση. Είναι τα πάντα.
    Αυτός που το λέει, την στιγμή που το λέει, είναι γεμάτος από διάφορα συναισθήματα, όπως οργή, αποφασιστικότητα, κακία, πειθαναγκασμό, σωφρονιστική διάθεση, αίσθηση δικαίου, αγανάκτηση και τόσα άλλα. Και είναι έτοιμος για τα αποτελέσματα της τόσο απόλυτης απάντησής του.
    Αυτός που το εισπράττει, αισθάνεται απογοητευμένος, αδικημένος, οργισμένος, δυστυχισμένος ή ευτυχισμένος, και πολλά άλλα. Ποια άλλη λέξη, τόσο μικρή, μπορεί να δημιουργήσει όλα αυτά τα συναισθήματα ? Σίγουρα καμμία.
    Στην διαπαιδαγώγηση, είναι μια λέξη που πρέπει να χρησιμοποιείται, γιατί η κατά κόρον χρησιμοποιούμενη λέξη ΝΑΙ, έχει δημιουργήσει απερίγραπτα γα’ι’δούρια, που δεν έχουν γνωρίσει άρνηση, γιατί έτσι πιστεύουν ότι πρέπει να κάνουν στα παιδιά τους οι γονείς και οι δάσκαλοί τους, για να τα ευχαριστήσουν ή για να τα ξεφορτωθούν.
    Σκεφτείτε, πόσα ΟΧΙ εισπράξατε στη ζωή σας . Πολλά σίγουρα, και αρκετά από αυτά πολύ σημαντικά που σημάδεψαν καταστάσεις και εξελίξεις. Καλές ή κακές, δεν έχει σημασία.
Αντί για ΟΧΙ, μπορεί να πεί ή να ακούσει κάποιος ότι ‘’ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ’’, ‘’ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ’’, ‘’ΔΕΝ ΘΕΛΩ’’, ‘’ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ’’, ‘’ΔΕΝ ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ’’ και τόσα άλλα ‘’δεν’’. Κανένα από αυτά δεν έχει την δύναμη του ΟΧΙ.
    Το ‘’μολών λαβέ’’ των γνωστών για τη λακωνικότητά τους Σπαρτιατών, πολύ δυνατό επίσης, μπορούσε να αντικατασταθεί με ένα ΟΧΙ. Το ίδιο και το ‘’Το την Πόλην σοι δούναι …’’ του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου. Όπου και να ανατρέξεις στην Ιστορία μας, περήφανα ‘’ΟΧΙ’ θα συναντήσεις, μερικά από τα οποία δεν μας ωφέλησαν. Όμως, ειπώθηκαν. Και καλώς ειπώθηκαν.
    Βέβαια, πολύ μεγάλη σημασία έχει το ποιος λέει το ΟΧΙ. Ο ισχυρός στον ανίσχυρο ή ο ανίσχυρος στον ισχυρό.
    Το να ακούγεται από τον ισχυρό, πέρα από το συζητούμενο θέμα, δείχνει μια επιβεβαίωση εξουσίας και αλαζονεία. Αναπόφευκτο. Και για αυτό δεν έχει και τόση μεγάλη δύναμη σαν λέξη. Το να ακούγεται όμως από τον ανίσχυρο προς τον ισχυρό, είναι μεγάλο πράγμα, πολύ δυνατό, πολύ περήφανο. Και στους ισχυρούς περιλαμβάνονται οι γονείς, οι προ’ι’στάμενοι και εργοδότες, τα κράτη μεταξύ τους κτλ, ενώ στους ανίσχυρους είναι τα παιδιά, οι υφιστάμενοι, τα κράτη σε σχέση με άλλα, κτλ. Ο καθένας μας, άλλοτε είναι ο ισχυρός και άλλοτε ο ανίσχυρος.
    Για να έχουν και νόημα όλα τα παραπάνω, πρέπει να γίνω λίγο περισσότερο συγκεκριμένος. Και θα αναφερθώ στις Κυβερνήσεις μας των τριάντα περίπου προηγουμένων ετών.
    Σε άπειρες περιπτώσεις, φοβήθηκαν το ΟΧΙ, και ενέδωσαν σε παράλογα αιτήματα συντεχνιών, κοινωνικών ομάδων, ατόμων με οικονομική κυρίως ισχύ, ‘’φίλων’’ και αντιπάλων χωρών, συνασπισμών κρατών ( πχ ΝΑΤΟ, ΕΟΚ κτλ), είτε για να τους ‘’ξεφορτωθούν’’ είτε γιατί τους φοβόταν. Όλα αυτά όμως έχουν συσσωρευτικές συνέπειες. Δεν λέω όχι στο ‘’ΝΑΙ’’, όμως χρειάζεται και κανένα ‘’ΟΧΙ’, όταν επιβάλλεται, έστω και αν απευθύνεται σε ισχυρότερους γενικώς. Το τελευταίο ‘’ΟΧΙ’’ που ακούσαμε, περιφραστικότερο βέβαια, ήταν το ‘’βετο’’ για την ένταξη της ΦΥΡΟΜ, εάν το θυμάστε. Και αισθανθήκαμε ικανοποίηση και περηφάνεια.
    Από την στιγμή που πρίν από τρία χρόνια, η τότε Κυβέρνησή μας αποφάσισε να μας …‘’σώσει’’ από την χρεωκοπία, όπως διατεινόταν, και από την στιγμή που ζητήσαμε ( εμείς ????? ) την έξωθεν οικονομική ‘’βοήθεια’’ , το ‘ΟΧΙ’’ έπαψε να υπάρχει στο λεξιλόγιό μας. Σε όλους λέμε ‘’ΝΑΙ’’. Σαν το γνωστό παλιό τραγούδι του Λουκιανού Κηλαηδόνη.Διαλαλούμε ότι θα πούμε ’ΟΧΙ’’ και στο τέλος λέμε ‘’ΝΑΙ’’. Σφάξε με Πασσά μου να αγιάσω, δηλαδή.
    Έρχεται το κάθε τσουτσέκι στην πατρίδα μας, και αντί να συμπεριφέρεται με τον τρόπο που ταιριάζει σε έναν επισκέπτη, μας το παίζει και ‘’καμπόσος’’, και, το χειρότερο, εμείς καθόμαστε και τον ανεχόμαστε. Φτάσαμε στο εξευτελιστικό σημείο κατά την γνώμη μου, ο Πρωθυπουργός της χώρας να συνδιαλέγεται με υπαλλήλους Τραπεζών και παρατρεχάμενους του οικονομικού παγκοσμίου ‘’λόμπυ’’. Και δεν τους λέει ‘’άει στο διάολο’’, αλλα ιδρώνει και ξε’ι’δρώνει, με μοναδικό σκοπό να πάρουμε τη ‘’δόση’’ μας. Ούτε ναρκομανείς να είμασταν. Και δεν αναλογίζεται, ο ίδιος και οι λοιποί κυβερνώντες, ότι σε 5-6 μήνες θα έχουμε πάλι την ίδια ιστορία, τα τσουτσέκια να μας εκβιάζουν, εμείς να ιδρώνουμε, να θέλουμε και πάλι την ‘’δόση’’ μας , να πουλάμε και τα σώβρακα, και το αποτέλεσμα ΞΕΡΟΥΜΕ ότι θα είναι και πάλι το ίδιο. Πρόκειται περι αρχαίας ελληνικής τραγωδίας, μόνο που εκεί πάντα υπήρχε ο ‘’από μηχανής θεός’’ που κατέβαινε και έδινε την λύση στα αδιέξοδα και στα διλήμματα του έργου.
    Ενώ τώρα τι γίνεται ? Είμαστε σαν μία οικογένεια με ένα από τα μέλη της να είναι ναρκομανής. Όσο έχει λεφτά, αγοράζει μόνος του. Και συνεχώς μπαίνει πιο βαθειά. Όταν τελειώνουν τα λεφτά, αρχίζει και ζητάει από την οικογένεια. Αν κάνουν το λάθος να του δώσουν, η κατάσταση συνεχίζεται, μέχρι και αυτά τα λεφτά να τελειώσουν. Μετά, αφού δεν υπάρχουν άλλα, αρχίζει και κλέβει από το σπίτι του, ό τι έχει αξία ( χρυσαφικά, ασημικά κτλ ) και τα σκοτώνει για τη ‘’δόση’’ του και πάλι. Και όταν και αυτά τελειώσουν, έχει διαλύσει την οικογένεια, και το ευτυχέστερο σενάριο για αυτόν είναι η φυλακή.
    Αυτό μήπως δεν γίνεται τώρα ? Ο ναρκομανής της οικογένειάς μας είναι το τοκογλυφικό ( συγγνώμη, ‘’τραπεζικο’’ ) σύστημα, που παίρνει λεφτά από την οικογένεια ( μισθοί και συντάξεις, και όλα όσα ξέρετε ) για την ‘’δόση’’ του. Και επειδή ξέρει ότι αυτά θα τελειώσουν, ετοιμάζει το ξεπούλημα των χρυσαφικών και ασημικών ( ιδιωτικοποιήσεις κερδοφόρων οργανισμών, παραχωρήσεις εκμεταλλεύσεων αντί ‘’πινακίου φακής’’ και πάει λέγοντας. Και δεν βρίσκεται κανένας από την οικογένεια να τους πεί ‘’άει στο διάολο από εδώ’’. Και αυτό είναι το καθήκον του αρχηγού της οικογένειας. Ελπίζω να μην μου μιλήσει κανείς για…’’δημοκρατικές οικογένειες’’, γιατί έχασε την μπάλλα…
    Γιαυτό και εγώ λέω, δεν υπάρχει κανένας που έχει την δυνατότητα και το καθήκον να το κάνει, να πεί ένα ακόμα ΟΧΙ στην παγκόσμια οικονομική ακρίδα που μας κατακλύζει ? Να τον γράψει και η Ιστορία σαν περήφανο Έλληνα. Γιατί, όπως πάμε, ή ‘’μας πάνε’’, σε λίγο καιρό δεν θα υπάρχει ούτε η Ιστορία.
    Δεν θα μεταχειριστώ βαριές λέξεις, όπως ‘’προδότες’’, ‘’ξεπουλημένοι’’ κτλ. Το σίγουρο όμως είναι πως άνετα μπορώ να αποκαλέσω δειλούς και κολλημένους σε στείρες οικονομικές θεωρίες, αυτούς που σήμερα έχουν το δικαίωμα να πούν ένα ακόμη ΟΧΙ. Πολύ φοβάμαι όμως, ότι, όπως μας συνήθισαν, αλλά και τους συνηθίσαμε και εμείς με την άμετρη υποτακτικότητά μας ( δημοκρατία το λένε τώρα… ), αρκετά σύντομα θα κραυγάζουν με αγωνία ‘’ΟΥΚ ΕΣΤΙΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΩΔΕ, ΛΑΒΕΙΝ ΤΗΝ ΚΕΦΑΛΗΝ ΜΟΥ ? ‘’. Και δεν θα υπάρχει….

3 Νοε 2012

ΨΗΦΙΣΜΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

Σήμερα την 30η Οκτ 2012 οι παρακάτω υπογράφοντες φορείς αποστράτων και
οικογενειών εκλιπόντων συναδέλφων, καθώς και μεγάλος αριθμός μερισματούχων του ΜΤΣ ύστερα από:

α. Τις δυσμενέστατες εξελίξεις και τις σκόπιμες καθυστερήσεις των συναρμόδι ων υπουργείων (Οικονομικών, Εθνικής Άμυνας, Προστασίας του Πολίτη) και της Στρατιωτικής Ηγεσίας στην προώθηση και ταχεία λήψη αποφάσεων για την επίλυση του θέματος της βιωσιμότητας του καταρρέοντος ΜΤΣ, παρά τις ρεαλιστικές προτάσεις και ειδικές μελέτες, που κατατέθηκαν για την εξυγίανσή του,

β. Την πρωτοφανή, στα παγκόσμια χρονικά σε κλάδο συνταξιούχων, μείωση κατά 50% μέσα σ’ ένα χρόνο του λαμβανομένου μερίσματος και μάλιστα όταν οι συντάξεις λόγω των περιοριστικών μέτρων έχουν υποστεί μείωση κατά 60% την τελευταία διετία,

γ. Την επιβράδυνση καταβολής του ΕΚΟΕΜΣ κατά ένα τρίμηνο και την περικο πή του κατά 37% την τελευταία διετία, λόγω εγκληματικών λαθών και παραλείψεων των αρμοδίων ΔΣ και διοικήσεων, οι οποίες παρανόμως κατέθεσαν το 90%, έναντι του προβλεπομένου από το νόμο 10%, των αποθεματικών του στην Τράπεζα Ελλάδος η οποία αυθαιρέτως τα επένδυσε σε ομόλογα, που στη συνέχεια «κουρεύτηκαν» στο 70% της αρχικής τους αξίας με το περιβόητο PSI,

δ. Την πρωτοφανή καθυστέρηση, από τον Δεκ του 2008, καταβολής του δικαιουμένου ΒΟΕΑ στα τέκνα των μετόχων-μερισματούχων, με αποτέλεσμα 13.000 παιδιά να τελούν σε μακρά και ατελέσφορη αναμονή και τελικά να μη λαμβάνουν το απαραίτητο αυτό βοήθημα και ιδιαίτερα σε περίοδο όπου η ανεργία των νέων ξεπερνάει το 50%, και το κόστος σπουδών είναι δυσβάσταχτο,

ε. Την απαράδεκτη καθυστέρηση καταβολής επιδομάτων θανάτου προς τις χήρες των εκλιπόντων συναδέλφων, γεγονός που αποτελεί προσβολή στη μνήμη των αποβιωσάντων συζύγων των και συναδέλφων μας και περιφρόνηση προς τις ορφανικές οικογένειες, οι οποίες στο σύνολό τους κατέφυγαν σε δανεισμό για να κηδέψουν τους δικούς τους ανθρώπους,

στ. Τα πρόσφατα δημοσιευθέντα στοιχεία της έκθεσης των οικονομικών επιθεωρητών, όπου οι αναφερόμενες πράξεις και παραλείψεις στο ταμείο από το 1988 και μέχρι σήμερα, τόσο των εκάστοτε Γενικών Διευθυντών και των επικεφαλής διευθύνσεων και τμημάτων, όσο και των εκάστοτε Προέδρων, Αντιπροέδρων και μελών των ΔΣ, αποτελούν πρωτοφανή οικονομικά και ποινικά εγκλήματα και προσβολή της Τιμής και Αξιοπρέπειας των μετόχων-μερισματούχων καθώς και καταπάτηση των συμφερόντων τους,

ζ. Το γεγονός ότι μέχρι σήμερα δεν έχει ληφθεί από το εποπτεύον Υπουργείο Εθνικής Άμυνας καθώς και από το ΓΕΣ, ως προϊστάμενης διοίκηση του ταμείου, κανένα διοικητικό μέτρο για την άμεση απομάκρυνση –αντικατάσταση του Προέδρου, Γενικού Διευθυντού και επικεφαλής Διευθύνσεων και Τμημάτων στις διευθύνσεις και τμήματα των οποίων οι οικονομικοί επιθεωρητές διαπίστωσαν σωρεία παρανομιών και αξιόποινων πράξεων,

η. Τις τεράστιες πολιτικές ευθύνες των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων, που στοιχειοθετούνται από την υπόθεση πώλησης της Γενικής τράπεζας, την πολιτική κατεύθυνση για αλόγιστες αυξήσεις μερισμάτων σε αντιστάθμισμα καθηλωμένων συντάξεων και τέλος την έλλειψη εποπτείας του Ταμείου,

Διαμαρτυρόμαστε έντονα και καλούμε:

α. Την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας να αναλάβουν, την ύστατη αυτή στιγμή και πριν την ολοκληρωτική κατάρρευση του ΜΤΣ, τις ιστορικές τους ευθύνες και να προβούν ΑΜΕΣΑ στη λήψη των απαραίτητων διοικητικών μέτρων για την άνευ χρονοτριβής απομάκρυνση –αντικατάσταση του Προέδρου, ΓενικούΔντου καθώς και των επικεφαλής Διευθύνσεων και Τμημάτων του ΜΤΣ, στις Διευθύνσεις και Τμήματα των οποίων οι οικονομικοί επιθεωρητές διαπίστωσαν σωρεία παραλείψεων και εγκληματικών οικονομικών πράξεων. Είναι ασυμβίβαστο και ηθικά απαράδεκτο κατά τη
στιγμή που έχουν κατατεθεί μηνύσεις ενώπιον του Εισαγγελέα Στρατοδικείου Αθηνών, κατά παντός υπευθύνου για το θέμα του ΜΤΣ, οι ανωτέρω να παραμένουν στις θέσεις τους και να διαχειρίζονται ζητήματα που έχουν σχέση με την υπόθεση.

β. Την Στρατιωτική Δικαιοσύνη να θέσει το ζήτημα του ΜΤΣ ως αμέσου προτεραιότητας και να επισπεύσει την προανακριτική διαδικασία, για όλα όσα καταγγέλλονται στην έκθεση της Ειδικής Οικονομικής Επιθεώρησης και σε συναφείς μηνυτήριες αναφορές, ώστε να εντοπισθούν οι υπεύθυνοι και να προσαχθούν ενώπιον των δικαστηρίων.

γ. Τον Πρόεδρο της Κυβέρνησης και τους συναρμόδιους Υπουργούς Εθνικής Άμυνας, Προστασίας του Πολίτη και Οικονομικών να επιταχύνουν τις διαδικασίες εξυγίανσης του ΜΤΣ, ώστε να καταστεί αυτό βιώσιμο και να είναι σε θέση να χορηγεί κάποιο αξιοπρεπές και τόσο απαραίτητο, υπό τις σημερινές οικονομικές συνθήκες μέρισμα, τα χρονίζοντα ΒΟΕΑ καθώς και τα επιδόματα θανάτου προς τις οικογένειες των εκλιπόντων.

Όλοι εμείς οι παρευρισκόμενοι στη σημερινή διαμαρτυρία σίγουροι όντες ότι εκπροσωπούμε τις απόψεις των χιλιάδων συναδέλφων μας ανά την Ελλάδα και έχοντας αφιερώσει τη ζωή μας στην υπεράσπιση του Αγιότερου και Πολυτιμότερου αγαθού που είναι η Πατρίδα,

Απαιτούμε

Την παραδειγματική τιμωρία όλων εκείνων που τόλμησαν να εκθέσουν την Τιμή και την Αξιοπρέπειά μας.
Οι Υπεύθυνοι και επίορκοι να πάνε φυλακή.
Το παρόν ψήφισμα αναγνώσθηκε ενώπιον των συγκεντρωθέντων και εγκρίθηκε δια βοής

Αθήνα 30 Οκτ 2012
Οι Συμμετέχοντες Φορείς
Πανελλήνια Ένωση Οικογενειών Εκλιπόντων Αξκων Στρατού
Ανεξάρτητη Ένωση Αποστράτων Ενόπλων Δυνάμεων (ΑΝΕΑΕΔ)
Κίνηση για την Εθνική Άμυνα (ΚΕΘΑ)
Σύνδεσμος Αξιωματικών Τάξεως ΣΣΕ 73
Σύνδεσμος Αποστράτων Αξιωματικών Τεχνικού Σώματος (ΣΑΑΤΧΣ)
Ανεξάρτητη Κίνηση Στρατιωτικών (Α.Κί.Σ)

17 Οκτ 2012

ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΗΝ ΟΧΡΙΔΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ

Το Σαββατοκύριακο 13 και 14 Οκτωβρίου, από τη Θεσσαλονίκη, πραγματοποιήσαμε την εκδρομή που σχεδιάζαμε περίπου ένα μήνα , στην περιοχή της Οχρίδας και του Μοναστηρίου.
    Αφού εξασφαλίσαμε τα αυτοκίνητά μας μέσα στο Γ΄ΣΣ, όπως πάντα, στις 7 το πρωί, αγουροξυπνημένοι, ξεκινήσαμε. Πιο ταλαιπωρημένοι ήταν ο Μανουήλ ( κυρίως ), ο Γρηγόρης και ο Θωμάς, που ήδη είχαν κάνει αρκετά χιλιόμετρα από το Βόλο, το Κιλκίς, τις Σέρρες κτλ.
    Πηγαίνοντας, ήρθε μαζί μας και ο Νίκος, που επιβιβάστηκε στην Βέροια.
    Καθήσαμε για καφέ στην Πτολεμαίδα, όπου ήρθε να μας συναντήσει ο Πέτρος, με την παραδοσιακή φιλοξενία του. Δυστυχώς δεν μπορούσε να έρθει μαζί μας για αντικειμενικούς λόγους.
    Περάσαμε τα σύνορα, από το Φυλάκιο Νίκης, όχι χωρίς κάποια μικρή ταλαιπωρία, παραλάβαμε τον ξεναγό μας τον ‘’Ηλία’’ και διασχίζοντας καταπράσινα βουνά και κοιλάδες, φτάσαμε στην Οχρίδα στο ξενοδοχείο μας.
    Το απόγευμα, αφού ξεκουραστήκαμε και λιγάκι, κάναμε μια βόλτα στους δρόμους και τα στενά της  Οχρίδας και στην πανέμορφη λίμνη της. Μας θύμισε δική μας πόλη, πριν από 40 με 50 χρόνια. Πολύ γραφική, όμορφα παλιά σπίτια, πανέμορφες εκκλησίες. Μόνο που ο εθνικιστικός δαίμων συνέβαλε και τα παλαιά ονόματά τους άλλαξαν. Έτσι, η εκκλησία του Αγ. Παντελεήμονα έγινε του Αγίου Κλήμη, και άλλα παρόμοια.
    Πρέπει να ομολογήσουμε, ότι από τον ξεναγό μας δεν έγινε η παραμικρή προσπάθεια προπαγάνδας για τα γνωστά θέματα που δημιουργούν προβλήματα στις σχέσεις μας με τους συγκεκριμένους γείτονές μας.
    Ήπιαμε και τον απολαυστικό καφέ μας στην παραλία της λίμνης που λόγω μεγέθους θυμίζει περισσότερο θάλασσα, και επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο μας για το βραδυνό μας φαγητό και το σχετικό ‘’νταβαντούρι’’ με τοπική μουσική, όπου διακρίθηκαν στο τραγούδι ο ‘’συνήθης ύποπτος’’ Γρηγόρης, αλλά και ο Θανάσης.
    Την Κυριακή αφού επισκεφθήκαμε το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της περιοχής των λιμνών, σε παλιό φυσικά κτίριο αλλά με αξιόλογα εκθέματα, πήραμε το δρόμο δίπλα ακριβώς από τη λίμνη, προς την Μονή του Οσίου Ναούμ.
    Η διαδρομή ήταν πανέμορφη, και παρά τον στενό δρόμο, την απολαύσαμε, μέχρι που βρεθήκαμε στην Μονή.
    Βρεθήκαμε λοιπόν σε ένα πανέμορφο μέρος, δίπλα στη λίμνη, αγναντεύοντας απέναντι το Πόγραδετς στην Αλβανία. Επισκεφθήκαμε τις εγκαταστάσεις της πολύ καλά διατηρημένης και αξιοποιημένης Μονής, απολαύσαμε τον καφέ μας σε ένα ειδυλιακό περιβάλλον, όπως θα δείτε, και πλησιάζοντας το μεσημέρι, ξεκινήσαμε για το Μοναστήρι.
    Το Μοναστήρι με τους 120.000 κατοίκους του, που μέχρι τους Βαλκανικούς Πολέμους κατοικείτο από 80% Έλληνες και ήταν το κέντρο του Μακεδονικού Αγώνα, μας άρεσε ιδιαίτερα. Ας μην φανταστούμε καμία πόλη με υψηλά κτίρια κτλ. Χαμηλά κτίρια, παραδοσιακά τα περισσότερα, με έναν κύριο δρόμο για βόλτα, ψώνια και φαγητό, και με όλα τα αξιοθέατα κατά μήκος του.
Δεν επισκεφθήκαμε το άγαλμα του Φιλιππου του Β΄, για ευνόητους λόγους.
    Καθήσαμε για φαγητό σε τοπικό εστιατόριο, και δοκιμάσαμε τις νοστιμότατες γαστριμαργικές δημιουργίες της περιοχής. Το ‘’ούστιμπετς’’ ( μπιφτέκι γεμιστό με κεφαλοτύρι ) ήταν εκπληκτικό. Και τα υπόλοιπα που παραγγείλαμε, κρίνοντας από την όρεξη που φαγώθηκαν, πρέπει να ικανοποίησαν τους υπόλοιπους, κατά ομολογία τους.  Δεν ξέρω, επειδή ‘’ΜΑΖΙ ΔΕΝ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ….’’Ρίχνοντας μια ματιά στα γύρω τραπέζια μας, διαπίστωσα ότι οι ‘’συνήθεις ύποπτοι’’ έδωσαν ‘’τα ρέστα’’ τους.
    Τι ψωνίσαμε από την αγορά γενικώς ? Ελάχιστα πράγματα, παρά το ότι οι τιμές ήταν πολύ χαμηλότερες από την Ελλάδα. Η περιοχή βγάζει κυρίως μήλα και πιπεριές, αυτές που εμείς τις λέμε ‘’Φλωρίνης’’, σε μεγάλες ποσότητες. Από ότι είδα, οι περισσότεροι αγόρασαν δυό – τρία βάζα με διάφορες σάλτσες πιπεριάς , για να δούμε και περι τίνος πρόκειται, μια και μας τις είχαν διαφημίσει πολύ.
   Ένα από τα κύρια θέματα συζητήσεως, ήταν , εάν το 1912 ο Διάδοχος Κωνσταντίνος, αντί με εντολή της Κυβερνήσεως να κατευθυνθεί ‘’τάχιστα’’ προς την Θεσσαλονίκη, πράγμα που έκανε (και τώρα εγω μπορώ να γράφω αυτά που γράφω), προσπαθώντας να πετύχει και τους δύο στόχους ( ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ και ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ), διασπούσε τις δυνάμεις του και κατευθυνόταν και στα δύο, τι θα γινόταν. Το συμπέρασμα άγνωστο. Μπορεί και τα δύο, μπορεί και κανένα. Όλα υποθετικά.
    Και μετά από όλα αυτά, κατά τις 6 το απόγευμα, πήραμε τον αντίστροφο δρόμο για την επιστροφή. Στη Θεσσαλονίκη, όταν φτάσαμε κατά τις 10 το βράδυ, είμασταν και οι 38  ευχαριστημένοι από την εξόρμησή μας, και υποσχεθήκαμε να την επαναλάβουμε σύντομα, ‘’σε άλλη γή, σε άλλα μέρη’’








    Μερικές φωτογραφίες από την εκδρομή μας, για να θυμίζουν σε αυτούς που ήταν μαζί μας αυτά που είδαμε, και για να ζηλεύουν όσοι δεν ήρθαν.

3 Οκτ 2012

ΟΜΑΔΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΩΝ ΚΑΙ ΚΥΠΡΙΩΝ ΖΩΓΡΑΦΩΝ


    Από 28 Σεπτεμβρίου μέχρι 1 Οκτωβρίου 2012, πραγματοποιήθηκε στην Κύπρο, στο Δήμο Δερύνειας Αμμοχώστου, ομαδική έκθεση ζωγραφικής Θεσσαλονικέων και Κυπρίων ζωγράφων, με ιδιαίτερη επιτυχία.

    Την έκθεση διοργάνωσε ο Δήμαρχος Δερύνειας κ. Άνδρος Καραγιάννης και εγκαινιάστηκε από τον πρέσβυ της Ελλάδος στην Κύπρο κ. Βασίλειο Παπαιωάννου.

    Στην έκθεση, συμμετείχε και ο Βαγγέλης Κουμπής, ο οποίος ήταν  επικεφαλής της Ελληνικής αποστολής.




Λίγες φωτογραφίες από την έκθεση.                          

20 Σεπ 2012

ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ

Του Στέλιου Καστραντά
«Μπορεί να απογοητευθείς αν αποτύχεις,
αλλά είσαι χαμένος αν δεν προσπαθήσεις.»
(Beverly Sills. Αμερικανίδα υψίφωνος 1929-2007)

Λυπάμαι να παρατηρήσω ότι για μένα προσωπικά αλλά και για δεκάδες άλλους συναδέλφους με τους οποίους κουβέντιασα κατά τη διάρκεια της χθεσινής ( 19 Σεπ 2012 ) συγκέντρωσης αποστράτων αλλά και με πολλούς άλλους που επικοινώνησα τηλεφωνικά, η εικόνα της συγκέντρωσης των αποστράτων ήταν απογοητευτική.
Η συγκέντρωση παρά τις φιλότιμες προσπάθειες που κατέβαλαν ορισμένοι εκ των οργανωτών δεν είχε ούτε παλμό ούτε και ζωντάνια. Έδειχνε σαν και αυτοί που παρευρέθησαν να είχαν απογοητευθεί πλήρως από την απουσία των συναδέλφων οι οποίοι παρέμειναν στα σπίτια τους και προτίμησαν την θαλπωρή του καναπέ και την αποχαύνωση του πληκτρολογίου ή του κομπιούτερ.
Διαβάζω τους υπογράφοντες συνδιοργανωτές της συγκέντρωσης και μετράω 21 ενώσεις, συνδέσμους, κινήσεις, πανελλήνιες ομοσπονδίες και αναρωτιέμαι : «καλά εάν ο καθένας από αυτούς τηλεφωνούσε σε 50 φίλους του ο αριθμός των συγκεντρωθέντων θα ήταν μεγαλύτερος». Ο αριθμός λοιπόν των συγκεντρωθέντων με τους πλέον αισιόδοξους υπολογισμούς δεν ξεπερνούσε τα 2000 άτομα. Και υποτίθεται ότι στη  συγκέντρωση  κλήθηκαν να διαμαρτυρηθούν για τα απαράδεκτα σκληρά μέτρα που παίρνονται σε βάρος μας αλλά και για τον πρωτοφανή εξευτελισμό που υφίσταται η Χώρα και η Πατρίδα τόσο από τις απαράδεκτες παρεμβάσεις των ξενόφερτων εκπροσώπων της τρόϊκας όσο και των λεγομένων «φίλων Ευρωπαίων εταίρων», όλοι οι απόστρατοι των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας.
Που ήταν άραγε ο τεράστιος αριθμός των μελών που επιχαίρουν ότι εκπροσωπούν οι λεγόμενες θεσμικές ενώσεις Στρατού ,Ναυτικού ,Αεροπορίας (ΕΑΑΣ, ΕΑΑΝ, ΕΑΑ) καθώς και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Αξιωματικών Σωμάτων Ασφαλείας (ΠΟΑΣΑ); Ασχολήθηκαν άραγε και πόσο οι φορείς που τους εκπροσωπούν για να τους κινητοποιήσουν ή αρκέσθηκαν απλώς σε μερικές ανακοινώσεις έτσι για να βγουν από τον κόπο και να ξοφλήσουν από την υποχρέωση; Και επειδή έχω προσωπική πείρα από τις τεράστιες προσπάθειες που κατέβαλε ο πρόεδρος του συντονιστικού των τριών ενέσεων αποστράτων Αντιναύαρχος ε.α κ.Περβαινάς θα ήθελα να στραφώ κατά των χιλιάδων απόντων της χθεσινής εκδήλωσης και να ρωτήσω;  Δικαιολογείται άραγε η απουσία σας και η περιφρόνηση που δείξατε με τη μη συμμετοχή σας προς τις Ενώσεις των Αποστράτων που σας κάλεσαν σε συμμετοχή ; Μήπως είσθε όλοι σας εύκολοι στην κριτική αλλά στη πράξη απρόθυμοι σε οποιαδήποτε συμμετοχή; Μήπως μετά την χθεσινή σας αδιαφορία δεν έχετε καν το ηθικό δικαίωμα να παραπονείσθε και να κατακρίνετε το οποιοδήποτε σκληρό μέτρο που θα ληφθεί σε βάρος σας και σε βάρος των οικογενειών σας; Μήπως έχουν δίκιο οι πολιτικοί που μας θεωρούν όλους μας της πλάκας και δεν μας δίνουν καμία σημασία όσο και να φωνάζουμε; Ή μήπως είσθε της άποψης που λέει ότι ο Αξιωματικός και Υπαξιωματικός και να πεινάσει δεν διαμαρτύρεται; Και εάν έχετε αυτή την  άποψη ρωτήσατε εάν συμφωνούν με αυτή οι γυναίκες και τα παιδιά σας;
Είμαστε δυστυχώς αξιοθρήνητοι. Και την ώρα που οι λίγοι συγκεντρωθέντες διαμαρτύρονταν κατά της λαίλαπας των μέτρων και κατά του εξευτελισμού της Πατρίδας με ενημέρωνε τηλεφωνικά φίλος ότι η λέσχη αποστράτων στου Παπάγου ήταν γεμάτη από ταβλαδόρους και αεριτζήδες πολιτικούς αναλυτές και νεροκουβαλητές προηγούμενων και σημερινών πολιτικών.
 Ευτυχώς και προς τιμή τους θα πρέπει να εξάρουμε τη δυναμική συμμετοχή των συναδέλφων αποστράτων που ήλθαν από την περιφέρεια (Λάρισσα, Βόλο, Τρίκαλα, Πάτρα, Καρδίτσα και άλλες πόλεις ) και οι οποίοι αριθμητικά ήσαν σχεδόν περισσότεροι από τους κοιμωμένους και αποχαυνωμένους του λεκανοπεδίου. Και για να ευλογούμε τα γένια μας θα ήθελα ιδιαίτερα να εξάρω την δυναμική και μεγάλη συμμετοχή των μικράς κυρίως ηλικίας αποστράτων στελεχών της Ανεξάρτητης Κίνησης Στρατιωτικών (Α.Κί.Σ) που με το πείσμα τους και την αγωνιστικότητά τους έσωσαν την παράσταση και μετρίασαν τις κατά τα άλλα δυσμενείς εντυπώσεις της χθεσινής συγκέντρωσης.
Εύχομαι και ελπίζω στο μέλλον κάποτε να ξυπνήσουμε και να υιοθετήσουμε πλήρως το νόημα του γνωμικού της αρχής του παρόντος σχολίου ότι «Μπορεί να απογοητευθείς αν αποτύχεις ,αλλά είσαι σίγουρα  χαμένος αν δεν προσπαθήσεις».


11 Σεπ 2012

Μην παίζετε… εν ου παικτοίς

     Τελευταίως έχει λάβει ευρεία έκταση η χρήση – κυρίως από δημοσιογράφους και πολιτικούς – του όρου «ένστολος/οι», προκειμένου να αναφερθούν στα στελέχη των ΕΔ. Το έγραψα και προ διετίας: «ένστολοι» είναι πολλές κατηγορίες υπαλλήλων του Κράτους χωρίς τις ιδιαίτερες νομοθεσίες, ποινικό κώδικα, καταστατικούς νόμους και συνταγματικούς περιορισμούς, αλλά και την αποστολή των αξιωματικών και υπαξιωματικών των ΕΔ.

     Τι σχέση έχουν οι ΕΔ με τους ένστολους δημοσίους υπαλλήλους που δεν υπάγονται στον Στρατιωτικό Ποινικό Κώδικα, έχουν συνδικαλισμό, κάνουν συλλαλητήρια, παίρνουν ρεπό…; Γιατί διστάζουν ή αποφεύγουν να αναφερθούν σε «αξιωματικούς ή στελέχη των ΕΔ; Οι οποίοι βρίσκονται «εν υπηρεσία» 365 ημέρες το χρόνο, και όχι μόνο τις εργάσιμε ημέρες και ώρες. Το τι σημαίνει αυτό θα μπορούσε να το εξηγήσει σε κάποιους ακόμη και ένας φοιτητής που «πέρασε» το μάθημα του εργατικού δικαίου!

     Χρησιμοποιούν τον όρο «ένστολος», μετατρέποντας τον επιθετικό προσδιορισμό σε ουσιαστικό! Διότι το «ένστολος» δεν προσδιορίζει την ιδιότητα ενός προσώπου ή ενός κοινωνικού συνόλου αλλά μια κατάσταση, δηλαδή ότι κάποιος ή κάποιοι παρίστανται σε κάποιο χώρο «εν στολή» ή όχι. Εκτός αν, όπως διάβασα κάπου, στόχος είναι να περάσει, για τους στρατιωτικούς, η αντίληψη του «ένστολου πολίτη», δηλαδή ενός δημοσίου υπαλλήλου που απλά φέρει και στολή(!) Ενδεχομένως να εντάσσεται στην γενικότερη (συνειδητή και συστηματική) προσπάθεια απαξίωσης των αξιωματικών και του στρατεύματος γενικότερα, η οποία βαίνει κλιμακούμενη κατά τα τελευταία χρόνια. Αυτό όμως μπορεί να οδηγήσει σε επικίνδυνες καταστάσεις και συνέπειες για την άμυνα και ασφάλεια της Χώρας.

     Οι ΕΔ αποτελούν μια ιδιότυπη κοινωνική ομάδα η οποία, όντας συνυφασμένη με την άμυνα και την ασφάλεια της χώρας, διέπετε από νόμους και κανονισμούς καταρχήν αυστηρότερους εκείνων που ισχύουν για τους υπόλοιπους πολίτες (ακόμα και για εκείνους που επίσης φέρουν στολή) και διακρίνεται από τα λοιπά οργανωμένα τμήματα της Πολιτείας, τόσο από άποψη δομής όσο και από άποψη σχέσεων μεταξύ των υπηρετούντων σ’ αυτές. Απαιτείται λοιπόν να αντιμετωπίζονται με ανάλογη υπευθυνότητα και συναίσθηση της εθνικής αποστολής τους.

     Ο συνταγματικός, αλλά και ο κοινός νομοθέτης, θεωρώντας ως ιδιαίτερα υψηλής σημασίας το έργο και την αποστολή των στελεχών των ΕΔ, στερούν ή περιορίζουν γι’ αυτούς δικαιώματα και ελευθερίες που ισχύουν για όλους τους Έλληνες πολίτες. Τι μας λέει δηλαδή ο νομοθέτης; Ότι αν απεργήσουν οι εργαζόμενοι οποιασδήποτε κατηγορίας, μπορεί μεν να υπάρξουν κάποιες δυσλειτουργίες ή δυσμενείς συνέπειες για τη Χώρα, αλλά «δεν θα χαθεί η Ελλάδα». Ενώ αν απεργούσαν τα στελέχη των ΕΔ ίσως «θα χανόταν η Ελλάδα».
     Κοντολογίς, ο νομοθέτης τοποθετεί την αποστολή που επιτελούν οι ΕΔ, για το Έθνος και το κοινωνικό σύνολο, σε υψηλότερο επίπεδο. Διότι χωρίς εθνική άμυνα και ασφάλεια δεν είναι δυνατόν να υπάρξουν ούτε παιδεία, ούτε υγεία, ούτε μεταφορές και συγκοινωνίες, ούτε βιομηχανική ανάπτυξη, ούτε γεωργία, ούτε εμπόριο, ούτε ναυτιλία. Όχι παιχνίδια λοιπόν με την εθνική άμυνα.

     Τέλος, θα έλεγα ότι οι ΕΔ, λόγω της φύσης και της αποστολής του, πρέπει να προστατευτεί από την Πολιτεία ώστε να παραμείνουν μακριά από την ανάγκη να προσφεύγουν σε συνδικαλιστικού τύπου ενέργειες για την επίλυση των προβλημάτων τους, για να μπορούν να είναι στραμμένες αποκλειστικά στην υψηλή αποστολή τους. Δεδομένου ότι, στην ουσία, το προσβαλλόμενο έννομο αγαθό δεν είναι απλά το επίπεδο διαβίωσης του στρατιωτικού αλλά η εθνική άμυνα και η ασφάλεια της Χώρας. Αυτό επιβάλλει στην Πολιτεία να λαμβάνει κάθε μέριμνα για την στήριξη αυτής της ιδιότυπης κοινωνικής ομάδας και τη διατήρησή της σε υψηλό επίπεδο, από πλευράς κύρους, συνοχής και αποτελεσματικότητας.

Γράφει ο Ιωάννης Παρίσης

29 Αυγ 2012

Ο ΓΑΜΟΣ ΤΗΣ ΚΟΡΗΣ ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΚΟΥΜΠΗ

   
    Το Σάββατο, 25 Αυγούστου, στη Λυγιά Πρεβέζης, η Σούλα και ο Βαγγέλης Κουμπής έκαναν το γάμο της κόρης τους Σοφίας με τον Γιάννη Αποστόλου, στον Ιερό Ναό του Αγίου Θωμά. Ακολούθησε η βάπτιση του εγγονού τους, στον οποίο δόθηκε το όνομα Ερρίκος – Ευάγγελος.
   
    Μετά την ‘’γαμοβάφτιση’’, όπως έχει επικρατήσει να λέγεται, ακολούθησε τρικούβερτο γλέντι μέχρι τις 8 το πρωί, δίπλα στην πισίνα του NICOPOLIS CLUB, στο Μονολίθι. Οι ‘’κάπως’’ μεγαλύτεροι, αποχώρησαν κατά τις 5, ενώ η πισίνα δέχτηκε τις πρω’ι’νές βουτιές ( με τα ρούχα φυσικά ) των πιο τολμηρών, που ήταν πολλοί…
   
Ο Βαγγέλης και η Σούλα, ακούραστοι, ήταν πάντα δίπλα στους προσκεκλημένους τους, για να επιλύσουν όποιο πρόβλημα μπορούσε να υπάρξει, αν και δεν χρειάστηκε, γιατί η όλη διοργάνωση ήταν άψογη από κάθε πλευρά και όλοι οι προσκεκλημένοι αποκόμισαν τις καλύτερες εντυπώσεις.
      Ιδιαίτερα, η φιλοξενία των συμμαθητών μας, παρά τον φόρτο των ημερών, ήταν περισσότερο απο εξαιρετική, αφού δεν μας άφησε να αισθανθούμε απομακρυσμένοι έστω και για μία στιγμή.
     Εξαιρετικά κολακευτικά σχόλια έγιναν για τις μπομπονιέρες, που ήταν όλες πίνακες ζωγραφικής με διαφορετικά θέματα, διαστάσεων 9 Χ12 cm, τις οποίες εδώ και μήνες ζωγράφιζε ο Βαγγέλης με την γνωστή τεχνική του.
   
Σε όλους μας, δόθηκε η ευκαιρία  να απολαύσουμε τις πεντακάθαρες και υπέροχες παραλίες της περιοχής και τα άλλα αξιοθέατα ( πηγές Αχέροντα κτλ ) και να υποσχεθούμε στον εαυτό μας να μην αργήσουμε να επιστρέψουμε σε κάποιες διακοπές μας.
    Ευχόμαστε στο νέο ζευγάρι ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ, ΝΑ ΕΥΤΥΧΙΣΟΥΝ και να χαρίζουν χαρά και ευτυχία σε όλους όσους αγαπούν. Και καλή συνέχεια, γιατί…
‘’Ένα παιδάκι είναι λίγο, πολύ λίγο
       Δύο παιδάκια είναι λίγα, τι να πώ..’’
Στους δε ευτυχείς παππουδες και γιαγιάδες, να τον καμαρώσουν και γαμπρό.